|
Strona Glówna | Organization |Aktualnosci | Historia | | Ambasady | Kontakt |
 |
|
TP4K Fotografia miesiąca: Ryszard Czajkowski - Szkoła nad rzeką Athi, wypływającą ze stoków Mt.Kenii |
|
Kontakt: tp4k@op.pl
|
|
10 KWIETNIA 2010 ROK, W SłUżBIE POLSCE, W DRODZE NA UROCZYSTOść UPAMIęTNIAJĄCĄ OFIARY KATYNIA, ZGINęLI PREZYDENT RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ LECH KACZYńSKI, WRAZ Z żONĄ MARIĄ KACZYńSKĄ, WśRóD OFIAR SĄ b. prezydent RP na uchodśstwie Ryszard Kaczorowski, wicemarszałkowie Sejmu Jerzy Szmajdziński i Krzysztof Putra, wicemarszałek Senatu Krystyna Bochenek, prezydenccy ministrowie - Władysław Stasiak, Paweł Wypych i Mariusz Handzlik, szef BBN Aleksander Szczygło, wiceministrowie: spraw zagranicznych - Andrzej Kremer, obrony - Stanisław Komorowski i kultury - Tomasz Merta, rzecznik praw obywatelskich Janusz Kochanowski, prezes NBP Sławomir Skrzypek, prezes IPN Janusz Kurtyka. Maciej Płażyński, Arkadiusz Rybicki, Grzegorz Dolniak, Przemysław Gosiewski, Zbigniew Wassermann, Joanna Szymanek - Deresz, Izabela Jaruga - Nowacka, Grażyna Gęsicka, Wiesław Woda, Edward Wojtas, Sebastian Karpiniuk, Leszek Deptuła, Aleksandra Natalii - świat oraz senatorzy Janina Fetlińska i Stanisław Zając. Dowódcy polskich sił zbrojnych gen. broni Andrzej Błasik, gen. dyw. Tadeusz Buk, gen. Franciszek Gągor, gen. bryg. Kazimierz Gilarski, gen. bryg. Kazimierz Gilarski, gen. Bronisław Kwiatkowski, gen. bryg. abp Miron Chodakowski. PRZEDSTAWICIELE DUCHOWIEńSTWA Ks. Bp. gen. dyw. Tadeusz PłOSKI Ordynariusz Polowy Wojska Polskiego, Abp gen. bryg. Miron CHODAKOWSKI Prawosławny Ordynariusz Wojska Polskiego, Ks. płk Adam PILCH Ewangelickie Duszpasterstwo Polowe, Ks. ppłk Jan OSIńSKI Ordynariat Polowy Wojska Polskiego, PRZEDSTAWICIELE RODZIN KATYńSKICH I INNYCH STOWARZYSZEń, Pan Edward DUCHNOWSKI Sekretarz Generalny Związku Sybiraków, Ks. prałat Bronisław GOSTOMSKI, Ks. Józef JONIEC Prezes Stowarzyszenia Parafiada, Ks. Zdzisław KRóL Kapelan Warszawskiej Rodziny Katyńskiej 1987-2007, Ks. Andrzej KWAśNIK Kapelan Federacji Rodzin Katyńskich. Rodzinom
Ofiar składamy głębokie wyrazy współczucia.
Association of the Friends of Four Continents Website! Inicjatywom Towarzystwa przyświeca między innymi myśl stworzenia szerokiego i prężnego zaplecza społecznego dla nowej polskiej polityki zagranicznej wobec krajów pozaeuropejskich, jaka ukształtowała się po przemianach ustrojowych i reformach gospodarczych w Polsce na przełomie lat 80 i 90. W wyniku tych przemian oraz zaistnienia nowych warunków w sytuacji międzynarodowej, problematyka stosunków Polski z krajami pozaeuropejskimi przybrała w jej polityce zagranicznej nowe wymiary i jakość. Najbliższe spotkanie:
Skarbek University oraz
Towarzystwo
Przyjaciół Czterech Kontynentów Zapraszają
Państwa na konferencję w dniu Temat konferencji;Ogłosimy w listopadzie
Miejsce spotkania
Budynek Marriott, Conference venue
Marriott Al. Jerozolimskie 65/79 St (LIM Centre, Ist floor), Warsaw, Poland Mapa miejsca spotkania
Wstęp
wolny Informacja
na temat spotkań
Towarzystwa - ----------------------------------------------------------------------------- Inicjatywy wspólne:
----------------------------------------------------------------------------- Opowieści
z Afryki
Nazywam się Alicja Jeśman, jestem lekarzem specjalistą ginekologiem – położnikiem na emeryturze. W 1966r. rozpoczęliśmy wraz z mężem Andrzejem chirurgiem wielką afrykańską przygodę naszego życia, która trwała 10 lat i umożliwiła nam całkowite spełnienie się jako lekarzy. Pracowaliśmy w Tanzanii i Nigerii. Był to okres nowych doświadczeń zawodowych związanych z chorobami tropikalnymi i innymi niespotykanymi już w Europie. Wraz z mężem pracowaliśmy w wielu szpitalach jako jedyny zespół chirurgiczny. Okres ten był spełnieniem marzeń o podróżach a jednocześnie szczytowym okresem aktywności zawodowej. Zdobyliśmy licznych przyjaciół wielu narodowości i zawodów. Do Tanzanii pojechaliśmy z dwiema córkami lat 12 Jolą i lat 16 Izą. W Nigerii byliśmy sami, córki z zięciami odwiedzały nas a małe wnuki zostały w kraju. Dla przypomnienia Tanzania to zespolenie Tanganiki z Zanzibarem, była kolonią portugalską, potem wiele lat niemiecką, od czasu II wojny światowej protektorat Brytyjski. Oficjalnymi językami w naszych czasach były Swahili i Angielski. Tanganika w roku 1942 udzieliła schronienia uratowanym ze Związku Radzieckiego przez gen. Sikorskiego. Były to kobiety i dzieci a także mężczyźni niezdolni do służby wojskowej ze względu na wiek lub kalectwo. Mężczyźni młodzi, zdrowi, zostali powołani do wojska do Polskiej Armii na zachodzie i walczyli na wszystkich frontach. W Tangeru koło Arushy każda rodzina dostała afrykański okrągły domek kryty liśćmi palmowymi. Z własnych zasobów stworzono szkołę podstawową i gimnazjum. Tanganika uznała dyplomy wszystkich uczelni polskich, umożliwiając pracę w zawodzie dyplomowanym. Jest takie miejsce na świecie, że Polacy przebywają w spokoju, nikt nie donosi na drugiego, nie szpieguje, to polski cmentarz w Tangeru koło Arushy z widokiem na Kilimandżaro, leżą tam katolicy, prawosławni, Żydzi, Tatarzy, o różnych poglądach politycznych. Resztki tej Polonii spotykaliśmy podróżując i pracując w różnych miastach w Tanganice. W porcie Bagamoyo w czasie kolonialnym sprzedawano niewolników do pracy w Stanach Zjednoczonych. Zdjęcie krzyży, do których przykuwano niewolników załączam. Sienkiewicz w podróży przez Afrykę, którą opisał w książce „W pustyni i w puszczy” był w Bagamojo. W klasztorze jest książka odwiedzających, w której jest jego podpis.
Służba Zdrowia: Ministerstwo Zdrowia posiadało duże szpitale we wszystkich większych miastach z oddziałami i specjalistami chirurgią, interną, pediatrą, ginekologią i położnictwem a także lekarzami ogólnymi. Mniejsze szpitale miały chirurga i lekarzy ogólnie praktykujących. Prawie w każdym z tych szpitali było, leporozarium. Główny i największy szpital w kraju im. Muhimbili dawniej szpital im. Księżniczki Małgorzaty, miał dodatkowo specjalistów i oddziały laryngologię, urologię, okulistykę. Był to szpital nowoczesny pawilony kilkupiętrowe i nowoczesny blok operacyjny z 4-oma salami operacyjnymi.
W Dar był osobno szpital położniczo – ginekologiczny położony nad oceanem. Odbywały się setki porodów. Większość szpitali poza stolicą była z czasów kolonialnych, ale dobrze zaopatrzonych. Personel, pielęgniarze, położne dobrze wyszkoleni. Poza szpitalami były punkty medyczne z pielęgniarzem, który udzielał pierwszej pomocy i kierował do szpitala karetką. Do takich punktów regularnie przyjeżdżały ekipy położnych i pielęgniarek pediatrycznych ze szpitala, aby każda kobieta w ciąży była zbadana i w razie patologii skierowana do szpitala, tak samo badano dzieci. Kraj był duży te pacjentki przychodziły pieszo. Nie było regularnego transportu. W Tanzanii pracowaliśmy w Dar es Sallam, stolicy nad Oceanem Indyjskim, Tandze, Mwanzie nad jeziorem Wiktorii i Dodomie i Iryndze. Mieszkaliśmy w domach z pięknymi ogrodami, salon, trzy sypialnie, taras. Część sypialna przeważnie była osiatkowana przeciw komarom i dodatkowo moskitiery nad łóżkami. Służący miał osobny domek z jedną albo z dwiema izbami i część kuchenną z miejscem na ognisko do gotowania posiłków. Ja zajmowałam się ginekologią i położnictwem mąż był specjalistą w chirurgii ogólnej, urazówce i ortopedii, ale operował także prostatę, nerki, usuwał migdałki i nawet gałkę oczną. Choroby tropikalne to malaria, bilharcja, amebiaza, trąd i kwasiokor to nieznana u nas choroba – wyniszczenie dziecka na skutek długotrwałego niedożywienia, robaczyce jelit, wirusowe zapalenie wątroby. Po zakończeniu pracy w szpitalu byliśmy wzywani ponownie przez resztę doby listem z izby przyjęć przywiezionym karetką. Jeździliśmy jednak własnymi samochodami, aby być bardziej niezależnym przy powrocie. Mieliśmy niepisaną umowę, że po półtorej godzinie, gdy osoba wezwana nie wracała to jechała druga na pomoc, bo są jakieś trudności, ale nigdy nie operowaliśmy razem. Czasami byłam w szpitalu do rana i do domu jechałam, aby wykąpać się i przebrać i z powrotem do pracy. Praca w Sali operacyjnej była podzielona: dwa dni chirurgia, dwa ginekologia, piąty dzień tygodnia dla okulisty, jeżeli taki był. Pozostałe dni to obchód na oddziałach i ambulatoria na terenie szpitala.
Myślę, że od moich czasów jest lepsze uświadomienie pacjentek i więcej placówek służby zdrowia i dobrych dróg.
Już w czasie mojego pobytu w Mwanzie Niemcy budowali dwa szpitale w okolicy. Jeden u stóp Kilimandżaro, drugi nad jeziorem Wiktorii, proponowano nam ordynatury. Polserwis odpowiedział krótko: zapłacić zaległe 30% także za 4 miesiące urlopu i wracać do kraju. A w Polsce były już nasze dzieci. Po powrocie pracowałam w spółdzielni lekarskiej. Przychodziły pacjentki z ambasad afrykańskich. Urodził się Kenet Bogusław, byłam jego chrzestną matką, rodzice byli katolikami. Ambasada Nigerii zaproponowała kontrakt. Pojechaliśmy do stanu północno – wschodniego na życzenie mojego męża do najbiedniejszego stanu. Pracowaliśmy w Mubi, stolicą stanu było Maidugurii. W tym czasie w Nigerii odkryto ropę i był to czas dużych inwestycji. Stan podzielono na dwie części, przeniesiono nas do stolicy nowego stanu Gongola do Joli-Jimeta. Wybudowano całą dzielnicę pięknych domów dla pracowników federalnych. Tam zamieszkaliśmy. Ludność tego stanu to szczepy: Fulani i Hausa i tymi językami posługiwaliśmy się w pracy, jak językiem swahili w Tanzanii. Przyjechaliśmy jako specjaliści (consaltants) 2 razy nas awansowało, co korzystnie odbiło się na naszej pensji, choć praca była tak samo ciężka. Inwestycje w mieście za naszych czasów, Włosi wybudowali most na rzece Benue, który miał 28 przęseł, (warszawski na, pięć) bo taka była rzeka. Zakończenie mostu było w dniu wyboru Jana Pawła na papieża, nie mogli nam tego darować, od wieków oni rządzili stolicą Świętego Piotra. Nowe lotnisko dla największych samolotów. W naszym ogrodzie posadziłam kaktusy i sadzonki bananów, doczekaliśmy się „bananobrania”. W czasie obu kontraktów fotografowałam wszystko: piękną roślinność, dzikie zwierzęta w Parkach Narodowych w Tanzanii i Nigerii, naszą pracę, szpitale, krajobrazy podczas podróży, tańce na święto narodowe Saba – Saba w Tanzanii. Byłam oczarowana, filmowałam na taśmie 8 mm, przy głosie olbrzymich bębnów aż drżały mu ręce. W Nigerii były święta były rządu federalnego: jak defilada policji, święto rybołówstwa a także pozdrowienia składane Jego Wysokość Emirowi, w defiladzie arabskich koni ostrojonych kolorowo (szczep Fulanii) i hausa taniec z tarczami i dzidami, śpiewy i tańce wszystkich szczepów. W okresie pobytu w Tanzanii mąż Andrzej miał stan przedzawałowy i leżał długo w szpitalu w Dar es sallam. W Nigerii zachorowałam, żegnałam się już z życiem, ale uratowali mnie amerykańscy specjaliści chorób zakaźnych. Po długiej chorobie wróciłam do pracy do Afryki. Tekst oraz fotografie Alicja Jeśman Safari Długo czekaliśmy na dwutygodniowy urlop, na safari do największych parków Narodowych Tanzanii. Słowo Safari w języku swahili znaczy – podróż ale stało się międzynarodowym i znaczy polowanie z bronią lub kamerą na dzikie zwierzęta. Park Jezioro Manyara był stosunkowo najbliżej, słynny jest z tego, że lwy wspinają się po drzewach, a to jest rzadkość. Szykowaliśmy się do podróży z zapasem benzyny, wody do picia, żywności, namiot, lampę naftową, która znalazła się w wyposażeniu domu. Kraj był wielki i rzadko zamieszkały. Mieliśmy już trochę doświadczeń na małych wyprawach. Wyjechaliśmy z Tangi, nasz bahama-blue V.Wagen jeździł jak czołg po bardzo trudnych drogach. Mijaliśmy wioski z palmami i otoczone żywopłotem z olbrzymich kaktusów, na widnokręgu czasami widniały pojedyncze olbrzymie baobaby, które cały rok nie mają liści, a tylko w porze deszczowej, najpierw wielkie białe kwiaty, potem trochę liści. Z kwiatów powstają owoce duże, szare jak wydłużone wielkie bombki na choince. Początkowo teren był płaski i mijaliśmy farmy sizalowe. „Aga sizalowa” jej łacińska nazwa, daje włókna z których wtedy robiono liny okrętowe. Teren podnosił się i wjechaliśmy na zbocza gór Usambara. Mijaliśmy olbrzymie plantacje herbaty a wśród nich, rzesze kolorowo ubranych pracowników z workami na najmłodsze dwa listki odrastającego krzaka, była to herbata najwyższej klasy. Powyżej wielkie plantacje kawy mieniły się czerwienią swoich drobnych owoców. Kiedyś dostałam od pacjentki spory woreczek zielonych ziaren kawy, aby nabrała zapachu paliłam ją na patelni. Teraz to trudno powiedzieć ile kawy jest w tej kawie, którą pijemy. W końcu dobrnęliśmy do wioski, w której był targ, kilka domów rosły banany i papaje. Pod metalowym zbiornikiem na wodę zrobiłam zdjęcia Masajki z małym dzieckiem na plecach. Tu zaczyna się step masański. Napis przy drodze brzmiał: Dalej nie ma stacji benzynowej, ani wody. Zrobiliśmy zakupy jarzynowo – owocowe, zapas wody, i benzyny. Przestrzeń parku Narodowego Maniara znajdowała się między jeziorem i wzniesieniem stromo idącym do góry ±300 m. Dwa płaskowyże schodzą się ze sobą tworząc uskok, który ciągnie się na dużej przestrzeni Afryki. Ze względu na dużą wilgotność, roślinność jest tu wyjątkowo bujna. Zwierzęta ukryły się między jeziorem a stromą ścianą wzniesienia, z dala od dróg i ludzi. Przy załatwianiu formalności, dowiedzieliśmy się, że namiot trzeba dobrze zamykać na suwak, bo hieny wyciągają nieostrożnych za nogi i zaczynają wieczorną ucztę. Miejsce campingowe jest tylko na jeden namiot i samochód powiedział strażnik. „Dlaczego?” zapytaliśmy. Po namyśle odpowiedział: „Jak się komuś coś przydarzy, to po co straszyć i innych”. Wjazd na camping prowadził przez drewniany mostek, powierzchnia jazdy – to tylko dwie deski na rozstaw szerokości kół samochodu, opartych na kilku belkach stelażu. Na balustradzie z drzewa siedziały małpy, jak damy na wysokich stołkach w kawiarni i czekały na posiłek. Od turystów obierały banany i jadły ze spokojem. Koleinami jechaliśmy dalej wśród gęstych zarośli, nagle ukazał się po lewej stronie brzeg jeziora, różowy od olbrzymiej ilości flamingów. Odgłos ich skrzeczenia roznosił się po parku. Camping nr 1 było to miejsce wycięte z drzew, jakby polana, na której było zbite z desek ustronne miejsce do załatwiania potrzeb fizjologicznych. Rozstawiliśmy namiot i zostawiliśmy część ciężkiego bagażu. Pojechaliśmy szukać lwów na drzewie. Jadąc od jeziora do skarpy spotkaliśmy żyrafy, które objadały z małych listków korony kłujących akacji. Wyjechaliśmy na wolną przestrzeń między jeziorem a skarpę i natknęliśmy się na nosorożca – była to samica z małym. Nie podobało się jej nasze zbliżenie i zaczęła nas gonić z trudem po miękkim terenie, wśród wysokich traw uciekaliśmy. Było to wielkie zagrożenie, bo taka mama waży ok. 1 tony kg lub więcej. Andrzej był dobrym kierowcą i robił uniki, wreszcie schowaliśmy się za zaroślami, na wygniecionej przez koła samochodów, twardej drodze. Uciekliśmy z życiem. Hotel dla turystów był, na górnym płaskowyżu, nad parkiem narodowym i można było oglądać zwierzęta przez lupę. My byliśmy miejscowi, a nasze dwie pensje w tym czasie nie wystarczały na takie wybryki. Nie to jednak było przyczyną, że jeździliśmy sami i spaliśmy w namiocie, to chęć zmierzenia się z niebezpieczeństwem i przyrodą. Teraz wydaje mi się to głupotą, narażaniem życia dzieci i naszego. Byliśmy młodzi i wyrwaliśmy się z kraju, gdzie wyjazdy dla przeciętnych ludzi, były zabronione. Mijaliśmy stada bawołów, zebr i antylop i do późnego popołudnia, nie było lwów na drzewie. Nagle w oddali pod drzewem Andrzej zauważył dwa landrovery z niemieckimi turystami. Podjechaliśmy bliżej, na drzewie spał olbrzymi lew, jego łapy zwisały w dół, nie zwracał uwagi na intruzów pod drzewem. Andrzej próbował podjechać pod drzewo, ale widzieliśmy tylko ogon. Nie mogłam zrobić zdjęcia, a był to wyjątkowy okaz. Piękna grzywa okalała mu mordę. Po pewnym czasie Niemcy odjechali. Posunęliśmy się do przodu, lew ukazał się w bliskiej odległości, nad naszymi głowami. Zatrzymaliśmy się i nagle zgasł silnik samochodu, brbrbr wiele razy, cisza. Nagle Andrzej wysiada z samochodu bez zastanowienia „Ja was wypchnę”. Nie zdążyłam powiedzieć „nie!!!”, już był na zewnątrz i pchał samochód w kierunku wygniecionej drogi. V-wagen waży 1300 kg + my obie Jola i ja i resztki bagażu. Nie wiem jak to zrobił, myślę, że strach dodał mu sił. Patrzyłam na lwa, ten zbudził się i wspiął się na przednie łapy. Ale byliśmy już w pewnej odległości. „Jolka wysiadaj, Ala do kierownicy, zapalamy na pych”. Udało się, oboje wskoczyli. Na filmie, który kręciłam, od tej chwili nie było lwa, ale w drzewach w cieniu stał słoń i jakieś antylopy. Takie zagęszczenie zwierząt było w tym parku. Głupota ludzka nie ma granic. Uratowało nas tylko to, że lew prawdopodobnie nie był głodny. Pojechaliśmy dalej oglądać zwierzęta. Niedaleko pod drzewem leżała lwica z małymi a na drzewie z głową opartą na łapie spał jeden z nich. Młodych lwów na drzewie widzieliśmy sporo, ale w cieniu gałęzi i drobnych liści, ale żaden nie był tak pięknym okazem jak ten pierwszy, który bardzo nas wystraszył. Jest takie miejsce, z którego nie ma powrotu, point of no return, jeżeli podejdzie się za blisko do dzikiego zwierzęcia, zabije śmiałka ze strachu. Tuż przed zmrokiem wróciliśmy na camping. Samochód postawiliśmy na małym wzniesieniu, aby łatwiej było go znowu zapalać. Była to sobota wieczór. Jola z Andrzejem rozpalili ognisko, zapaliliśmy lampę przed namiotem. Ja położyłam się w namiocie, zasunęłam suwak, a oni siedzieli przy ognisku i wspominali miniony dzień. Nagle usłyszeliśmy trzask gałęzi i zjawił się strażnik parku. Powiedział: „Goni mnie nosorożec, skończyłem służbę i szedłem piechotą do wioski, do domu” - dyszał zmęczony – „czy mogą mnie państwo podwieźć?”. „Nasz samochód jest zepsuty, warsztat w wiosce nieczynny, proszę zostać z nami.” Usiadł przy ogniu, a ja przez okienka w przedniej ścianie namiotu widziałam, oświetlone ogniem, zielone oczy szakali i innych zwierząt tuż za plecami siedzących. „Do ognia nie podchodzą dzikie zwierzęta” – powiedział strażnik, „tylko słoń może wsadzić trąbę do lampy, żeby trąbą sprawdzić co to jest, jeśli sparzy się, wtedy zadepcze wszystko”. Po długim odpoczynku strażnik poszedł do wioski. Córka już zasnęła a my szeptem, rozmawialiśmy o cudownym ocaleniu. Nagle usłyszeliśmy tupot w pobliżu i z zarośli wyłonił się w kręgu światła nosorożec. Nie podobał mu się nasz namiot żółto-pomarańczowy w świetle dogasającego ogniska i lampy. Tupał, szykował się do ataku, rozmiatając liście rogiem, na ziemi. Bałam się tak bardzo, że zęby szczękały mi głośno. Włożyłam palec między zęby, myśląc głupio, żeby on nie słyszał. Szczęśliwie córka spała, a my zachowywaliśmy się cicho. „Może uciekniemy?”, spytałam szeptem „do samochodu”, - „za daleko”, „do klozetu”, „czy wolisz się utopić się w tym dole” - zapytał Andrzej. Około godziny tupał i obserwował płomienny kolor namiotu. Wyobrażałam sobie, jeżeli nawet przeżyjemy podeptani, to nikt nas tu nie będzie szukać i nie możemy liczyć na żadną pomoc lekarską. Wreszcie odszedł. Zmęczeni zasnęliśmy. Pierwsza zbudziła się Jola, odsunęła suwak i wyszła z namiotu i powiedziała „O słoń” o kilka kroków przed nią stał wielki piękny. „Stop” krzyknęłam. Zastygła w bezruchu. Słoń powachlował uszami, co znaczy, że jest zdenerwowany i szedł prosto na namiot, przeszedł tak blisko, że prawie ocierał się o ściany namiotu i zszedł w dół, do rzeczki, do wodopoju. Stawiając namiot w miejscu bez trawy, przed zaroślami, postawiliśmy go na drodze do wodopoju. Niedzielę spędziliśmy bez wrażeń na campingu, Andrzej znalazł książkę. Książki czytał wszędzie i w każdej okoliczności. W poniedziałek rano Andrzej i Jolka pojechali do wioski, po nowy akumulator. Ja odzyskałam odwagę i cały dzień spędziłam poza namiotem, obserwowała zabawę małych małpek, kapucynek, które skakały z gałęzi na gałąź. Była niesamowita cisza, tylko cicho szczebiotały małpy i ptaki. Było już ciemno, gdy przyjechała reszta rodziny. Rano już bez żadnych emocji opuściliśmy park Jezioro Manyara. W kilka tygodni po safari, czytałam pismo niemieckie „Stern”. Był tam opis takiej samej sytuacji z lwem na drzewie, z tym że lew skoczył na wysiadającego mężczyznę. To wszystko zostało utrwalone na taśmie filmu zrobionego z drugiego samochodu. Atak lwa, krzyk żony siedzącej w samochodzie i podane w postaci zdjęć z klatek filmu. Mieliśmy więcej szczęścia. Dalej
jechaliśmy do Parku Narodowego w kraterze
wygasłego wulkanu Ngorongoro.
-----------------------------------------------------------------------------
Archiwum spotkań i konferencji 28
kwiecień
(czwartek) 2011 roku, o godz.17.00 Temat konferencji;Spotkanie
Świąteczne -
podczas, którego zadawano pytania Przedstawicielom Ambasad, MSZ, ONZ Miejsce spotkania
Budynek Marriott, wejście od Al. Jerozolimskie 65/79 (Centrum LIM, I piętro), Warszawa, Polska Conference venue Marriott Al. Jerozolimskie 65/79 St (LIM Centre, Ist floor), Warsaw, Poland ----------------------------------------------------------------------------- W
dniu 06 kwietnia br. odeszła Wieloletnia Czł. Towarzystwa Przyjaciół Czterech Kontynentów TP4K, dziennikarka, artystka.
Uroczystość pogrzebowa
odbyła się w dn. 14.04.2011 (czwartek),
o g. 12.00, Msza Święta w Parafii Św.Jadwigi Śląskiej, ul.Tadeusza Kościuszki 41, Milanówek Pólnocny, po Mszy Św, odprowadzenie na Cmentarz miejscowy w Milanówku Północnym, ul.Wojska Polskiego. ------------------------------ 31
marzec
(czwartek) 2011 roku, o godz.17.00 Temat konferencji;Analiza
ostatnich wydarzeń
w krajach arabskich Prelegenci
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2002 | 2006 | 2010 | 2015 | |
|---|---|---|---|---|
1.Potrzeby inwestycyjne
Milenijnych Celów Rozwoju w krajach o niskich dochodach
|
||||
| Koszt | 15 | 94 | 108 | 149 |
2. Potrzeby inwestycyjne
Milenijnych Celów Rozwoju w krajach o średnich dochodach
|
||||
| Koszt | 3 | 12 | 11 | 9 |
3. Potrzeby inwestycyjne
Milenijnych Celów Rozwoju (w skali międzynarodowej)
|
||||
| Koszt | 10 | 15 | 23 | 31 |
| łączny koszt osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju we wszystkich krajach. | 28 | 121 | 143 | 189 |
| Prawdopodobne zapotrzebowanie na rządową pomoc rozwojową dla osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju. | ||||
| Wyjściowa rządowa pomoc rozwojowa na Milenijne Cele Rozwoju w 2002 roku | 27 | 27 | 27 | 27 |
| Przyrost potrzeb inwestycyjnych | 94 | 115 | 161 | |
| Korekta dotycząca śle zarządzanych krajów nie kwalifikujących się do otrzymania pomocy | (-21) | (-23) | (-25) | |
| Przeprogramowanie istniejącej rządowej pomocy rozwojowej | (-6) | (-7) | (-9) | |
| Pomoc doraśna | 4 | 4 | 4 | 4 |
| Inna rządowa pomoc rozwojowa | 34 | 36 | 34 | 35 |
| łączne zapotrzebowanie na rządową pomoc rozwojową netto dla Milenijnych Celów Rozwoju | 65 | 135 | 152 | 195 |
| Udział w łącznym PNB krajów OECD-DAC (w %) | 0,23 | 0,44 | 0,46 | 0,54 |
| Udział rządowej pomocy rozwojowej dla krajów najmniej rozwiniętych w łącznym PNB krajów OECD-DAC (w %) | 0,06 | 0,12 | 0,15 | 0,22 |
| Bezwzględny wzrost wymaganej rządowej pomocy rozwojowej w porównaniu do 2002 roku | 70 | 87 | 130 | |
| Różnica między łącznym zapotrzebowaniem na rządową pomoc rozwojową netto a istniejącymi zobowiązaniami. | 48 | 50 | 74 | |
Przypisy
- ^ Jeffrey Sachs: Koniec z nędzą: Zadanie dla naszego pokolenia str 216. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006.
- ^ OECD Development Assistance Committee: Final ODA Data for 2003. 8-9 grudnia 2004.
- ^ Jeffrey Sachs: Koniec z nędzą: Zadanie dla naszego pokolenia za UN Millenium Project, Investing in Development: A Partical Plan to Achieve Millenium Development Goals, Report of the UN Secretary General, Earthscan, London 2005. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006.
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Milenijnych Celów Rozwoju ONZ
- Kampania społeczna ONZ "Milenijne Cele Rozwoju: czas pomóc innym!"
- Strona ONZ o statystykach i wskaśnikach Milenijnych Celów Rozwoju
- Strona Banku światowego z interaktywnym atlasem realizacji Milenijnych Celów Rozwoju
ONZ - Organizacja Narodów Zjednoczonych (ang. United Nations, UN), ONZ ś uniwersalna organizacja międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku, powstała 24 paśdziernika 1945 r. [1] w wyniku wejścia w życie Karty Narodów Zjednoczonych. ONZ jest następczynią Ligi Narodów.
ONZ stawia sobie za cel zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka.
Idea powołania nowej organizacji, powstała jeszcze w czasie trwania II wojny światowej, na konferencji w Teheranie w 1943. Jej głównym pomysłodawcą był prezydent USA Franklin Delano Roosevelt, a jej nazwę zaproponował premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill (określenie "narody zjednoczone" w trakcie wojny stosowano nieraz dla Aliantów).
W drugiej połowie 1944 przedstawiciele Francji, Chin, Wielkiej Brytanii, USA oraz ZSRR spotkali się w Waszyngtonie, gdzie przedyskutowano zakres, cele i sposoby działania nowej organizacji.
25 kwietnia 1945 roku zwołano pierwszą konferencję ONZ w San Francisco, w której uczestniczyło 50 państw z całego świata ś pierwszych członków organizacji. Za członka ONZ od założenia uznawana jest też Polska, której przedstawiciele z powodów politycznych nie mogli uczestniczyć w konferencji w San Francisco. Podczas konferencji, 26 czerwca, podpisano Kartę Narodów Zjednoczonych, akt prawny regulujący działalność ONZ.
Organizację Narodów Zjednoczonych powołano do życia 24 paśdziernika 1945, kiedy postanowienia konferencji ratyfikowało pięciu przyszłych stałych członków Rady Bezpieczeństwa (Chiny, Francja, ZSRR, Wielka Brytania i USA), oraz większość pozostałych państw członkowskich. Powołanie ONZ położyło jednocześnie kres działalności Ligi Narodów, która rozwiązała się formalnie 18 kwietnia 1946, przekazując pełnienie swej misji nowej organizacji.
Zadania ONZ
1. Utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa za pomocą
zbiorowych i pokojowych wysiłków.
2. Rozwijanie przyjaznych stosunków między narodami na
zasadach samostanowienia i równouprawnienia.
3. Rozwiązywanie konkretnych problemów międzynarodowych
(gospodarczych, społecznych, kulturalnych, humanitarnych, czy
dotyczących praw człowieka) na zasadzie współpracy
międzynarodowej oraz uznania równości ras, płci,
języków i wyznań.
4. Stanowienie ośrodka uzgadniania działań narodów w imię
wspólnych celów.
śródło: wikipedia.pl
-------------------------------------------------
W
dniu 24 czerwca (czwartek) 2010 roku, o godz.17.00,
odbyła się konferencja zatytułowana:
Lekarz
w Afryce,
na przykładzie Tanzanii i Nigerii
The main actions of the conference included:
Medical
Aid in Africa
an example of
Tanzania and Nigeria
fot. Amnesty
International
Prelegent
Speaker
Alicja Jeśman
-------------------------------
World Day of Cultural Diversity &
Economic Development
Dear Sir/Madam,
We would like to invite you to celebrate "World Day of Cultural
Diversity & Economic Development" at Skarbek University in
Warsaw on 17 June 2010.
Skarbek University invites you all to celebrate śWorld Day for
Cultural Diversity & Economic Developmentś
17 June 2010
PROGRAMME OF INTERNATIONAL DAY (17 JUNE 2010)
10:00 10:15 Introduction (Representative of
University Authorities)
10:15 10:35 Iran The land of treasures (Payam Kermani, BBA student,
Iranian nationality)
10:35 10:55 Socio-economic glance of Pakistan (Tasawar Nawaz, MBA
student, Pakistani nationality)
10:55 11:15 Syria development and challenges (Amir Amin, BBA student,
Syrian nationality)
11:15 11:35 India and international presence (Mirza BBA student, Indian
nationality)
11:35 11:55 International tourism in Libya and economic view (Aniss
Althbo, MBA student, Libyan nationality)
12:15 12:35 Life and culture in Nigeria (Bamidele Adefunke, MBA
student, Nigerian nationality)
12:35 12:55 The economical and cultural phenomenon of Gambia (John
Jatta, BBA student, Gambian nationality)
12:55 13:15 Break for tea & coffee
13:15 14:30 Exhibition
14:30 15:30 Buffet
Miejsce spotkania:
Budynek Marriott,
wejście od Al. Jerozolimskie 65/79 (Centrum LIM, I piętro),
Warszawa, Polska
Meeting will take place at
Marriott
Al. Jerozolimskie 65/79 St (LIM Centre, Ist floor),
Warsaw, Poland
-------------------------------------------------
W dniu 27 maja (czwartek) 2010 roku, o godz.17.00,
w związku z Powodzią, która nawiedziła Polskę w maju br., odbyła się konferencja zatytułowana
Wielkie
Kataklizmy w Swiecie,
a Powódz w Polsce
The main actions of the conference included:
The Huge World Cataclysms, Flood in Poland
fot. pl.wikipedia.org
Prelegenci:
Speakers:
J. E. Tadeusz Strójwąs - ukończył studia orientalistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Przez 42 lata był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych; 27 lat zajmował się problematyką ONZ i innych organizacji systemu ONZ w Centrali MSZ w Warszawie i w polskich placówkach dyplomatycznych w Genewie i Rzymie, gdzie był zastępcą Stałego Przedstawiciela RP przy FAO. W latach 1970 - 1975 był pracownikiem ONZ-owskiego Programu do spraw Rozwoju (UNDP); pracował w biurze UNDP w Adenie (Jemen), a następnie, na prośbę sekretariatu ONZ, organizował biuro UNDP w stolicy Mongolii, Ułan Bator. W latach 1997 - 2003 w Brukseli i w Warszawie brał czynny udział w procesie negocjacyjnym członkostwa Polski w Unii Europejskiej. W latach 2003 - 2006 był ambasadorem RP w Jemenie i Erytrei.
Krzysztof Kudera - moderator spotkania
Po konferencji zaproponowano powołanie w ramach Towarzystwa
Przyjaciół Czterech Kontynentów
Komisji ds. Klimatycznych,
która będzie wspierała głosem doradczym Ministerstwa RP
-------------------------------------------------
W
Bibliotece Publicznej im. ks. Jana Twardowskiego
w Dzielnicy Praga-Północ m. st. Warszawy
w Wypożyczalni dla dorosłych i młodzieży nr 41 przy
ul. Skoczylasa 9
odbyło się na spotkanie z
JANINĄ I ANDRZEJEM łUPINAMI
ambasadorem R P w Zairze, Algierii i Senegalu
pt:
A F R Y K A
SZANSA CZY ZAGROżENIE
-----------------------------------------------------------------------------
-----------------------------------------------------------------------------
aby powiększyć kliknij
foto
Wystawa połączona z uroczystym wernisażem
pt.:
"Zakątki Południowego Pacyfiku", która
odbyła się w Krakowie w dniach 12-23 kwietnia 2010 r.
W
dniach 12 ś 23 kwietnia 2010 r. odbyła się w Krakowie wystawa,
połączona z dyskusją pt. "Zakątki Południowego Pacyfiku".
Otwarcie wystawy zostało zainaugurowane uroczystym wernisażem,
który rozpoczął się 12 kwietnia o godz. 11:00 w Sali
Wystawowej Biblioteki Jagiellońskiej. Na uroczystą część wernisażową
przybyli honorowi goście ambasador Australii i Zastępca Misji
Szefa
Nowej Zelandii w Polsce.
W programie imprezy: prezentacja eksponatów, w tych zbioru
cennych monet, zdjęć i rękodzieła, referaty na temat interesujących
zakątków Australii, Nowej Zelandii i Tonga, wręczenie
nagród laureatom konkursu dla uczniów krakowskich
liceów za udział w konkursie śAntypody znane ś nieznaneś pod
patronatem Małopolskiego Kuratora Oświaty.
W tle wernisażu brzmiała hawajska muzyka, połączona z prezentacją tańca
hula, a dodatkową atrakcją była degustacja specjałów kuchni
polinezyjskiej.
Na koniec pokaz filmu dokumentalnego na temat problemów na
Tuvalu ś kraju, który już za około 50 lat może przestać
istnieć z powodu zmian klimatycznych.
Organizatorzy: Sekcja Historii Australii i Oceanii, Towarzystwo Naukowe
Australii, Nowej Zelandii i Oceanii oraz Wydział Studiów
Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wstęp
wolny. Szczegółowe informacje na ten temat na stronie
T.N.A.NZ.O.: www.anzora.org.
-----------------------------------------------------
W
dniu 29 kwiecień (czwartek) 2010 roku, o godz.17.00
(on Thursday April 29, 2010 at 5 p.m.),
w związku z katastrofą pod Smoleńskiem
odbyła się konferencja, która dotyczyła tematu:
Czy
Katyń może zniknąć z listy trudnych problemów
polsko-rosyjskichś
The main actions of the conference
included:
Can Katyn
disappear from the list of difficult Polish-Russian mattersś
Prelegenci:
Speakers:
J. E. Tadeusz Strójwąs - ukończył studia orientalistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Przez 42 lata był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych; 27 lat zajmował się problematyką ONZ i innych organizacji systemu ONZ w Centrali MSZ w Warszawie i w polskich placówkach dyplomatycznych w Genewie i Rzymie, gdzie był zastępcą Stałego Przedstawiciela RP przy FAO. W latach 1970 - 1975 był pracownikiem ONZ-owskiego Programu do spraw Rozwoju (UNDP); pracował w biurze UNDP w Adenie (Jemen), a następnie, na prośbę sekretariatu ONZ, organizował biuro UNDP w stolicy Mongolii, Ułan Bator. W latach 1997 - 2003 w Brukseli i w Warszawie brał czynny udział w procesie negocjacyjnym członkostwa Polski w Unii Europejskiej. W latach 2003 - 2006 był ambasadorem RP w Jemenie i Erytrei.
J. E. Andrzej łupina
1975-1985: Szef Działu Współpracy Gospodarczej z Zagranicą
w Instytucie Kształtowania środowiska, Warszawa,
1977-1978: konsultant UNEP w Nairobi,
1986-1990: st. specjalista w Instytucie Gospodarki Przestrzennej,
1990-1996: Ambasador RP w Zairze,
1996-1997: st. radca ministra w Departamencie
Stosunków Ekonomicznych w Ministerstwie Spraw
Zagranicznych,
1998-2002: Ambasador RP w Algierze,
2003-2005: Ambasador tytularny w Departamencie Strategii
i Planowania Polityki Zagranicznej w Ministerstwie Spraw
Zagranicznych,
2005: mianowany Ambasadorem w Senegalu.
--------------------------------------------------------
W dniu
25 marca
(czwartek) 2010 roku, o godz.17.00
Odbyła się
konferencja zatytułowana
Kenya - Life In Slums
Podczas
konferencji został zaprezentowany region kenijskich slumsów,
jak wygląda tam życie ludzi, jak postrzegają Polskę, jakie cele stawia
sobie społeczność kenijska.
W czasie konferencji zaprezentowano 39-minutowy film,
po filmie odbyła się krótka prezentacja zdjęć, a następnie
dyskusja na żywo za pośrednictwem technologii komputerowych
z przedstawicielami społeczności w slumsach w Kenii.
During the conference was presented a movie
about Kenya - Life in Slums, photos and
on-line life discussion via web technology
with local society representatives.
Slumsy Kenia, foto:
Amnesty International
Prelegenci:
Speakers:
Z Fundacji Ekonomicznej
POLSKA - AFRYKA WSCHODNIA
Robert Zduńczyk - założyciel i prezes Fundacji
Aleksandra Mielcarz - koordynator projektów
Od prawej: p.Robert
Zduńczyk, J.E. Tadeusz Strojwąs, Krzysztof Kudera
Od prawej: p.Aleksandra
Mielcarz, p.Robert Zduńczyk, J.E. Tadeusz Strojwąs
Wstęp wolny
Free entrance
Konferencja odbyła się
w
Budynku Marriott,
wejście od Al. Jerozolimskie 65/79 (Centrum LIM, I piętro),
Warszawa, Polska
Conference
took place at
Marriott
Al. Jerozolimskie 65/79 St (LIM Centre, Ist floor),
Warsaw, Poland
--------------------------------------------------------
W
dniu
25 luty (czwartek) 2010 roku, o godz.17.00
odbyło się spotkanie zorganizowane wspólnie przez
Wyższą
Szkołę Handlu i Finansów Międzynarodowych
im. Fryderyka Skarbka
Skarbek University
oraz
Towarzystwo
Przyjaciół Czterech Kontynentów
Azja, Afryka, Ameryka, Australia
Friends of Four Continents Society
Asia, Africa, America, Australia
zatytułowane
The main actions of the meeting included:
Haiti -
First Hand
Od prawej: Ks Kazimierz
Gajowy, J.E. Tadeusz Strojwąs,
Małgorzata Gosiewska, Krzysztof Kudera
Prelegenci:
Speakers:
Ks.
Kazimierz Gajowy SDB, salezjanin, orientalista,
absolwent Pontificio Istituto di Studi Arabi e Islamici w Rzymie,
otrzymał jedno z najważniejszych odznaczeń państwowych Order Odrodzenia
Polski, Polonia Restituta. Misjonarz, od ponad 24 lat prowadzi
działalność misyjną na Bliskim Wschodzie m.in. w Syrii, Iraku,
Jordanii, Libanie. Obecnie koordynator salezjańskiej akcji
,,Pomóżmy Haiti".
Małgorzata Gosiewska - polski
polityk, poseł, pracownik Kancelarii Prezydenta RP. Z ramienia
Prezydenta RP koordynowała dostarczenie pomocy humanitarnej dla
poszkodowanych w trzęsieniu ziemi na Haiti.
Spotkanie odbyło się w
Budynku Marriott,
wejście od Al. Jerozolimskie 65/79 (Centrum LIM, I piętro),
Warszawa, Polska
Meeting
took place at
Marriott
Al. Jerozolimskie 65/79 St (LIM Centre, Ist floor),
Warsaw, Poland
--------------------------------------------------------
W
dniu 02 luty (wtorek) 2010 roku,
Towarzystwo Przyjaciół Czterech
Kontynentów
Azja, Afryka, Ameryka, Australia
Friends of Four Continents Society
Asia, Africa, America, Australia
oraz
Biblioteka dla Dzieci i Młodzieży Nr 22
w warszawskich Włochach, przy ul. Chrościckiego 2,
zorganizowały spotkanie dzieci ze znanym podróżnikiem
Ryszardem Czajkowskim.
W ramach spotkania zatytułowanego "śladami Stasia i Nel",
dzieci usłyszały o o pięknym i tajemniczym kontynencie jakim jest
Afryka, o dzieciach tam mieszkających, ich zainteresowaniach i kulturze.
Ryszard Czajkowski
podczas spotkania z dziećmi
--------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------
W
dniu
28 stycznia (czwartek) 2010 roku, o godz.17.00
odbył się "Szczyt Klimatyczny" zorganizowany wspólnie przez
Wyższą
Szkołę Handlu i Finansów Międzynarodowych
im. Fryderyka Skarbka
Skarbek University
oraz
Towarzystwo
Przyjaciół Czterech Kontynentów
Azja, Afryka, Ameryka, Australia
Friends of Four Continents Society
Asia, Africa, America, Australia
zatytułowany
Zmiany klimatyczne Ziemi
w aspekcie protokołu z Kyoto i konferencji kopenhaskiej
oraz pokaz slajdów z komentarzem
Antarktyda Wschodnia
Earth climate changes in the aspect of
Kyoto Protocol and Copenhagen Summit
with slide show from
East Antarctica
Patron medialny nad wydarzeniem objął
Portal Spraw Zagranicznych www.psz.pl
J.E. Tadeusz Strojwąs
Krzysztof Kudera
J. E. Andrzej łupina
prof. dr hab. Maciej
Sadowski
red. Ryszard Czajkowski
dr Szymon Ostrowski
śródło:
www.carte-du-monde.net
Prelegenci:
Speakers:
J. E.
Andrzej łupina
1975-1985: Szef Działu Współpracy Gospodarczej z Zagranicą
w Instytucie Kształtowania środowiska, Warszawa,
1977-1978: konsultant UNEP w Nairobi,
1986-1990: st. specjalista w Instytucie Gospodarki Przestrzennej,
1990-1996: Ambasador RP w Zairze,
1996-1997: st. radca ministra w Departamencie
Stosunków Ekonomicznych w Ministerstwie Spraw
Zagranicznych,
1998-2002: Ambasador RP w Algierze,
2003-2005: Ambasador tytularny w Departamencie Strategii
i Planowania Polityki Zagranicznej w Ministerstwie Spraw
Zagranicznych,
2005: mianowany Ambasadorem w Senegalu. Obecnie zajmuje się
także kwestiami klimatu w MSZ.
prof. dr hab. Maciej
Sadowski ś Przewodniczący Rady Naukowej w Instytucie
Ochrony środowiska. Wieloletni przedstawiciel Polski podczas wszystkich
międzynarodowych spotkań Państw Członkowskich Międzynarodowej Konwencji
w sprawie Zmian Klimatu. Doradca Ministra Ochrony środowiska.
dr Szymon Ostrowski ś geolog, uczestnik wyprawy na Antarktydę Wschodnią w roku 2007/2008, wieloletni wykładowca na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie pracownik Przedsiębiorstwa Badań Geofizycznych.
red. Ryszard Czajkowski - znany polski podróżnik, dziennikarz, operator filmowy, publicysta, polarnik, członek The Explorers Club. Uczestnik dwóch pierwszych polskich wypraw naukowych na Antarktydę. Autor ponad 300 programów telewizyjnych, kilkudziesięciu filmów podróżniczych ze swych wypraw, artykułów prasowych i wystaw. Programy telewizyjne: "Geografia dla szkół" - cykl 200 lekcji w TVP; "Przez lądy i morza" - cykl 150 programów; "Wędrowiec" - magazyn z czatem internetowym.
The meeting was held in Polish with translation in English
Spotkanie odbyło się w
Budynku Marriott,
wejście od Al. Jerozolimskie 65/79 (Centrum LIM, I piętro),
Warszawa, Polska
Meeting
took place at
Marriott
Al. Jerozolimskie 65/79 St (LIM Centre, Ist floor),
Warsaw, Poland
--------------------------------------------------------
W dniu 26
listopada (czwartek) 2009 roku, o godz.17.00,
odbyło się spotkanie na temat
Prawa Człowieka - Kobiet i Dzieci
The Human Rights - Women and Children
w związku z trwającymi międzynarodowymi Dniami:
Human Rights Day ś Dzień Praw Człowieka
International Day for the Elimination of Violence against Women - światowy Dzień Przeciwko Przemocy Wobec Kobiet
Universal Children`s Day ś Powszechny Dzień Dziecka
organizatorzy
Wyższa Szkoła Handlu i Finansów Międzynarodowych im. Fryderyka Skarbka
oraz
Towarzystwo
Przyjaciół Czterech Kontynentów
Azja, Afryka, Ameryka, Australia
Friends of Four Continents Society
Asia, Africa, America, Australia
W spotkaniu udział wzięli
P.
Urszula Nowakowska - Założycielka i Dyrektor
Fundacji Centrum Praw Kobiet
J.E. Tadeusz Strojwąs ś b.Ambasador i wieloletni pracownik ONZ, współtwórca Konwencji Praw Dziecka
Od prawej: J.E. Tadeusz Strojwąs, p.Urszula
Nowakowska, Krzysztof Kudera
foto w większej
rozdzielczości, po kliknięciu na fotografię
Spotkanie było tłumaczone na język angielski i odbyło się
w
Siedzibie Wyższej Szkoły Handlu i Finansów Międzynarodowych
im. Fryderyka Skarbka
Budynek
Marriott,
wejście od Al. Jerozolimskie 65/79 (Centrum LIM, I piętro), Warszawa
(przy wejściu będą zamieszczone plakaty) .
Ambasador Tadeusz Strójwąs - ukończył studia orientalistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Przez 42 lata był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych; 27 lat zajmował się problematyką ONZ i innych organizacji systemu ONZ w Centrali MSZ w Warszawie i w polskich placówkach dyplomatycznych w Genewie i Rzymie, gdzie był zastępcą Stałego Przedstawiciela RP przy FAO. W latach 1970 - 1975 był pracownikiem ONZ-owskiego Programu do spraw Rozwoju (UNDP); pracował w biurze UNDP w Adenie (Jemen), a następnie, na prośbę sekretariatu ONZ, organizował biuro UNDP w stolicy Mongolii, Ułan Bator. W latach 1997 - 2003 w Brukseli i w Warszawie brał czynny udział w procesie negocjacyjnym członkostwa Polski w Unii Europejskiej. W latach 2003 - 2006 był ambasadorem RP w Jemenie i Erytrei.
--------------------------------------------------------
W dniu 29
paśdziernika (czwartek) 2009 roku
od godz. 17.00 do godz.19.00
w Siedzibie
Wyższej Szkoły Handlu i Finansów Międzynarodowych
im. Fryderyka Skarbka
Budynek
Marriott,
wejście od Al. Jerozolimskie 65/79 (Centrum
LIM, I piętro), Warszawa.
odbył
się dzień festiwalowy
foto w większej rozdzielczości, po kliknięciu na
wybraną fotografię
pokaz tańca nepalskiego p. Sangita Khadka
Sangita Khadka
spotkanie
pytania do prelegentów
uroczysty wpis J.E. Wojciecha Jasińskiego i J.E. Tadeusza Strojwąsa
do księgi Uczelni WSHiFM
foto wspólne od prawej J.E. Wojciech Jasiński, p.Aneta
Socha, p.Sangita Khadka,
J.E. Tadeusz Strojwąs, Krzysztof Kudera
64 rocznica powstania ONZ, w kontekscie trwającej
Sesji Zgromadzenia Ogólnego NZ.
Udział Polski w funkcjonowaniu i rozwoju systemu organizacji ONZ.
Pokaz
tańca nepalskiego w wykonaniu
p. Sangita Khadka z Nepalu
organizatorzy
Wyższa Szkoła Handlu i Finansów Międzynarodowych im. Fryderyka Skarbka
oraz
Towarzystwo Przyjaciół
Czterech Kontynentów
Azja, Afryka, Ameryka, Australia
Friends of Four Continents Society
Asia, Africa, America, Australia
Obecność Polski w ONZ
Jako jeden z członków założycieli ONZ, Polska od powstania ONZ aktywnie uczestniczy w jej działalności. Nasza obecność w ONZ i organizacjach wyspecjalizowanych ONZ jest wszechstronna; Polska jest członkiem ponad tysiąca organizacji międzynarodowych, począwszy od ONZ i jej agencji wyspecjalizowanych, a skończywszy na dziesiątkach innych organizacji, z ONZ-em związanych.
Polska bierze udział w debatach we wszystkich praktycznie ciałach wybieralnych; 5-krotnie była wybierana na 2-letnie kadencje Rady Bezpieczeństwa; uczestniczy w dziesiątkach grup roboczych, komitetach ad hoc, komisjach itp., w których dyskutują polscy dyplomaci i eksperci;
W dziedzinie rozbrojenia delegacja polska w Genewie przy współudziale polskich ekspertów wojskowych koordynowała przez wiele lat proces negocjacyjny konwencji o zakazie składowania i używania wszelkiego rodzaju broni chemicznej. Konwencja ta, jako jeden z nielicznych instrumentów prawnych w sferze rozbrojenia, wynegocjowanych na forum ONZ, obecnie obowiązuje; to dzięki niej w toczących się aktualnie konfliktach zbrojnych, których niestety nie mało, walczące strony na szczęście nie używają jednej z najokrutniejszych broni, jaką jest broń chemiczna.
W dziedzinie praw człowieka Polska zainicjowała i doprowadziła do przyjęcia przez Zgromadzenie Ogólne NZ Międzynarodowej Konwencji o Prawach Dziecka. W ramach misji pokojowych ONZ, żołnierze polscy znajdują się lub znajdowali pod flagą ONZ: na Synaju, Wzgórzach Golan, w Libanie i Czadzie.
Jedną z najbardziej wyrazistych oznak naszej aktywności w ONZ było, i jest, zatrudnienie i nienaganna praca dziesiątków obywateli Polski w sekretariatach: ONZ, FAO, WHO, ILO, GATT, Banku światowym itp. W najlepszych czasach obecności Polaków w sekretariacie ONZ i sekretariatach organizacji systemu ONZ, tzn. w drugiej połowie lat 70. ub. stulecia, było tam zatrudnionych około 200 polskich obywateli, którzy wyjeżdżali tam do pracy z polskimi paszportami. Praca tych Polaków generowała zatrudnianie polskich specjalistów przez organizacje wyspecjalizowane systemu ONZ. W dotychczasowej historii ONZ ok. 2 tysiące obywateli polskich pracowało w państwach rozwijających się jako eksperci ONZ.
Dwóch obywateli Polski piastowało wysokie stanowiska w sekretariacie ONZ; byli to dwaj zastępcy sekretarza generalnego ONZ: Bogdan Lewandowski i Eugeniusz Wyzner, obaj doskonali polscy dyplomaci. Dwoje polskich obywateli kierowało Europejską Komisją Gospodarczą ONZ w Genewie: pani Danuta Hübner i Marek Belka. W Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości zapisali się polscy prawnicy, specjaliści prawa międzynarodowego. Byli to profesorowie: Bohdan Winiarski, Manfred Lachs i Krzysztof Skubiszewski; dwaj pierwsi byli nie tylko członkami ciała orzekającego, ale też przewodniczyli pracom MTS-u.
w spotkaniu udział wzięli
byli Ambasadorowie i wieloletni pracownicy ONZ
J.E. Tadeusz Strojwąs
J.E. Wojciech Jasiński
Ambasador Tadeusz Strójwąs - ukończył studia orientalistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim. Przez 42 lata był pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych; 27 lat zajmował się problematyką ONZ i innych organizacji systemu ONZ w Centrali MSZ w Warszawie i w polskich placówkach dyplomatycznych w Genewie i Rzymie, gdzie był zastępcą Stałego Przedstawiciela RP przy FAO. W latach 1970 - 1975 był pracownikiem ONZ-owskiego Programu do spraw Rozwoju (UNDP); pracował w biurze UNDP w Adenie (Jemen), a następnie, na prośbę sekretariatu ONZ, organizował biuro UNDP w stolicy Mongolii, Ułan Bator. W latach 1997 - 2003 w Brukseli i w Warszawie brał czynny udział w procesie negocjacyjnym członkostwa Polski w Unii Europejskiej. W latach 2003 - 2006 był ambasadorem RP w Jemenie i Erytrei.
Ambasador Wojciech A. Jasiński - ekonomista i dyplomata, ambasador RP w Nairobi (Kenia), akredytowany także w Rwandzie, Ugandzie, Burundi oraz na Madagaskarze, Mauritiusie i Seszelach. Przez całą swą karierę zawodową związany z pracą zagraniczną, zarówno w ramach polskiego MSZ, jak i różnych instytucji systemu ONZ. Na obecnym stanowisku od 2002.
W programie był
zaprezentowany występ artystyczny -
pokaz tańca nepalskiego w wykonaniu
p. Sangita Khadka z Nepalu
wkrótce opublikujemy fotografie
www.wshifm.edu.pl www.tp4k.com
Mapa miejsca spotkania
Organizacja Narodów Zjednoczonych (ang. United Nations, UN), ONZ ś uniwersalna organizacja międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku, powstała 24 paśdziernika 1945 r. [1] w wyniku wejścia w życie Karty Narodów Zjednoczonych. ONZ jest następczynią Ligi Narodów.
ONZ stawia sobie za cel zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka.
Idea powołania nowej organizacji, powstała jeszcze w czasie trwania II wojny światowej, na konferencji w Teheranie w 1943. Jej głównym pomysłodawcą był prezydent USA Franklin Delano Roosevelt, a jej nazwę zaproponował premier Wielkiej Brytanii Winston Churchill (określenie "narody zjednoczone" w trakcie wojny stosowano nieraz dla Aliantów).
W drugiej połowie 1944 przedstawiciele Francji, Chin, Wielkiej Brytanii, USA oraz ZSRR spotkali się w Waszyngtonie, gdzie przedyskutowano zakres, cele i sposoby działania nowej organizacji.
25 kwietnia 1945 roku zwołano pierwszą konferencję ONZ w San Francisco, w której uczestniczyło 50 państw z całego świata ś pierwszych członków organizacji. Za członka ONZ od założenia uznawana jest też Polska, której przedstawiciele z powodów politycznych nie mogli uczestniczyć w konferencji w San Francisco. Podczas konferencji, 26 czerwca, podpisano Kartę Narodów Zjednoczonych, akt prawny regulujący działalność ONZ.
Organizację Narodów Zjednoczonych powołano do życia 24 paśdziernika 1945, kiedy postanowienia konferencji ratyfikowało pięciu przyszłych stałych członków Rady Bezpieczeństwa (Chiny, Francja, ZSRR, Wielka Brytania i USA), oraz większość pozostałych państw członkowskich. Powołanie ONZ położyło jednocześnie kres działalności Ligi Narodów, która rozwiązała się formalnie 18 kwietnia 1946, przekazując pełnienie swej misji nowej organizacji.
Zadania ONZ
1. Utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa za pomocą
zbiorowych i pokojowych wysiłków.
2. Rozwijanie przyjaznych stosunków między narodami na
zasadach samostanowienia i równouprawnienia.
3. Rozwiązywanie konkretnych problemów międzynarodowych
(gospodarczych, społecznych, kulturalnych, humanitarnych, czy
dotyczących praw człowieka) na zasadzie współpracy
międzynarodowej oraz uznania równości ras, płci,
języków i wyznań.
4. Stanowienie ośrodka uzgadniania działań narodów w imię
wspólnych celów.
śródło: wikipedia.pl
Informacja na temat spotkań
Towarzystwa -
prosimy o wysłanie maila na adres tp4k@op.pl
świat na wyciągnięcie ręki
Józef
Szczawiński podczas rozmowy z jednym z mieszkańców Azji
foto. Andrzej Kosiorowski
z
Józefem Szczawińskim, prezesem Towarzystwa
Przyjaciół Czterech Kontynentów, rozmawia Hanka
Miśkiewicz
Wiem, że był Pan inspiratorem
powstania Towarzystwa Przyjaciół Czterech
Kontynentów. Jakie były początki Waszej działalnościś
Chciałbym wyjaśnić że nie uważam się za jedynego inicjatora naszego
stowarzyszenia. Zamiar ten dojrzewał w gronie osób od lat
zajmujących się problemami współpracy z krajami
rozwijającymi się. Od 1964 roku organizowaliśmy w ramach Oddziału
Terenowego Towarzystwa Przyjaśni Polsko-Afrykańskiej przy Instytucie
Wydawniczym PAX i Zjednoczonych Zespołach Gospodarczych, spotkania
poświęcone stosunkom gospodarczym i kulturalnym z krajami Trzeciego
świata. Mówiliśmy o bieżących zjawiskach politycznych i
społecznych w tych rejonach świata. Nie była nam obca tematyka
ekologiczna, kulturalna i filozoficzna. Grupa entuzjastów w
maju 1991 roku powołała Towarzystwo Przyjaciół Czterech
Kontynentów.
Jakie są założenia programowe TowarzystwaśUważamy, że świat
współczesny, mimo różnic politycznych,
kulturowych i dysproporcji ekonomicznych, stanowi jedność. Chcemy tę
świadomość upowszechnić naszym społeczeństwie. Polska była zawsze
krajem otwartym na wartości innych kultur. To bez wątpienia pozytywna
cecha naszego narodu.W oparciu o nią pragniemy przeciwdziałać
dezinformacjom wypaczającym poglądy Polaków na to, co się
dzieje w życiu i kulturach krajów pozaeuropejskich. Idea ta
przyświeca naszej działalności klubowej, jak również
inicjatywom mającym szerszy zasięg, m.in. skierowanym do młodzieży
szkolnej.Większość naszych członków stanowią polscy eksperci
i specjaliści, spora grupa to dziennikarze, którzy w prasie,
radiu i telewizji. Jestem przekonany, że ich doświadczenie i wiedza
mogą, być przydatne zarówno dla instytucji państwowych,
uczelni jak i firm zainteresowanych kontaktami gospodarczym z krajami
czterech kontynentów.
Nazwa Towarzystwa
sugeruje,że skoncentrowaliście uwagę na czterech kontynentach. Jakie
obszary świata są objęte Waszym zainteresowaniemś -
Powszechne i utrwalone w świadomości Polaków są więzi z
krajami Europy i Ameryki Północnej. Nas interesują nowe
możliwości współpracy z pozostałą częścią świata. Uważamy,
że promocja stosunków gospodarczych i handlowych Polski z
krajami Azji, Afryki, Ameryki Lacińskiej i Australii, mimo deklaracji,
nigdy dotychczas nie zajmowała odpowiedniego miejsca w polityce
gospodarczej
państwa. Właśnie te rejony świata są tematem sympozjów i
wieczorów klubowych naszego Towarzystwa. Spośród
wielu dziesiątków spotkań na uwagę zasługuje konferencja
omawiająca stan i perspektywy współpracy gospodarczej Polski
z krajami Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Odbyły się wieczory
poświęcone Ameryce Lacińskiej, krajom arabskim, Czarnej Afryce.
Zorganizowaliśmy konferencję na temat rodziny w wybranych krajach
pozaeuropejskich. Mówiliśmy o działalności Kościoła
katolickiego i pracy polskich misjonarzy w Afryce i Ameryce Lacińskiej.
Wspólnie z "Polservicem" zorganizowaliśmy sympozjum
dotyczące polskich specjalistów i ekspertów
pracujących w różnych rejonach świata. Dużym
zainteresowaniem cieszył się wieczór poświęcony udziałowi
Polaków w rozwoju Syberii i perspektywom
współpracy gospodarczej z tym rejonem świata.
Program
Towarzystwa ma liczne grono sojuszników. Z jakimi
środowiskami społecznymi i zawodowymi współpracujecieś-
W
sposób oczywisty ze środowiskami, z których
wywodzą się uczestnicy naszych spotkań. Wielu z nich to biznesmcni,
kierownicy central i przedsiębiorstw państwowych. Docieramy do nich
m.in. za pośrednictwem Krajowej Izby Gospodarczej i innych izb
branżowych W naszych sympozjach uczestniczą w charakterze
prelegentów przedstawiciele Urzędu Rady
Ministrów, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Edukacji
Narodowej, Ochrony Srodowiska, Przemysłu i Handlu. Są
również obecni posłowie. Niezwykle cenimy pomoc Ministerstwa
Współpracy Gospodarczej z Zagranicą.
Współpracujemy z towarzystwami przyjaśni. Wielu
członków tych towarzystw to również nasi
działacze. Współdziałamy z uczelniami i
placówkami naukowymi. Przede wszystkim z Instytutem
Krajów Rozwijających się Uniwersytetu Warszawskiego, z
Instytutem Orientalistyki, Zakładem Arabistyki. Ostatnio powstał
oddział naszego Towarzystwa przy Wydziale Geografii Uniwersytetu im.
Adama Mickiewicza w Poznaniu. Utrzymujemy kontakt z istniejącym przy
Uniwersytecie łódzkim Ośrodkiem łączności z Cudzoziemcami -
Absolwentami Polskich Szkół Wyższych. A przecież nie
doceniono dotychczas możliwości wynikających z istnienia
kilkunastotysięcznej grupy cudzoziemskich absolwentów
naszych uczelni - ludzi zajmujących często eksponowane stanowiska w
swoim kraju, ludzi życzliwych Polsce, którzy mogą być
pomocni w działalności handlowej i gospodarczej.
A
kontakty zagraniczneś
Utrzymujemy łączność ze wszystkimi ambasadami państw czterech
kontynentów.Zapraszamy przedstawicieli ambasad. Mieliśmy
zaszczyt gościć ambasadorów Chile, RPA, lndii, Wietnamu,
Korei Północnej i Południowej, Turcji. W najbliższym czasie
przewidujemy min. spotkanie z ambasadorami Japonii, Tajlandii i
Mongolii. Niekiedy przedstawiciele ambasad uczestniczą w naszych
konferencjach w charakterze prelegentów. Nawiązaliśmy
kontakt z kilkoma uczelniami zagranicznymi. Goszczą u nas cudzoziemcy
reprezentujący świat nauki, sztuki, biznesu.
Co
przyniosą nadchodzące miesiąceś
Planujemy zorganizować przeszło 20 konferencji i spotkań. Będziemy
kontynuować tematykę ekonomiczną, społeczną i kulturalną.
Przygotowujemy panel poświęcony osiągnięciom polskich
archeologów i konserwatorów zabytków w
kilku wybranych krajach. Odbędzie się wieczór prezentujący
tajemnice Wyspy Wielkanocnej, sympozjum na temat Roku Rodziny, panel
"Jerozolima - miasto trzech wyznań". Rozpoczynamy cykl spotkań
prezentujących wkład polskich misjonarzy w rozwój
krajów Trzeciego Swiata. Będziemy mówili o
miejscu kobiety w krajach pozaeuropejskich. Zmagamy się z ogromną
liczbą tematów spotkań zgłaszanych przez naszych
członków i sympatyków. Wiele propozycji, rozległa
problematyka, a przecież to wszystko opiera się na codziennej pracy
społecznej kilku osob. Realizacja naszych zamierzeń byłaby niemożliwa
bez pomocy prelegentów, ktorzy biorą udział w spotkaniach
bezinteresownie. Są wśród nich wybitni specjaliści i
naukowcy. Radzimy sobie, mając do dyspozycji środki uzyskiwane dzięki
sponsorom. Szczególnie cenimy życzliwość Romana Młyńca -
Naczelnego Dyrektora Rolimpexu, Jerzego Fijałkowskiego ś Naczelnego
Dyrektora Polservice'u, Bogusława Dąbskiego - Prezesa Inco Veritas,
Stanisława Lipskiego - Naczelnego Dyrektora Elemisu, Prezesa
Włodzimierza Skrzypca i Dyrektora Zdzisława Granczewskiego z PHZ
Pezetel.
Dziękując za rozmowę, chciałabym
zadać Panu ostatnie pytanie, raczej osobiste. Jest Pan dziennikarzem i
pisarzem. Co skłoniło Pana do zaangażowania się w pracą społeczną
skierowaną na cele zdawałoby się tak odległeś
Tematyka egzotyczna jest obecna w mojej tw6rczosci dziennikarskiej i
literackiej. Fascynacja odległymi krajami i kulturami i jednoczesna
potrzeba aktywności społecznej, powodują, jak sądzę, że udaje mi się
połączyć wyobraśnię z konkretnym działaniem.
Chciałbym podkreślić, że w mojej pracy społecznej koncentrującej się
wokół Towarzystwa pomaga mi i inspiruje ogromna wiedza,
doświadczenie i życzliwość wielu osób, z którymi
mam zaszczyt i satysfakcję współpracować.
To im należy się uznanie, z nimi wiążę nadzieje na rozwój
naszego stowarzyszenia.
Informacja na temat spotkań
Towarzystwa -
prosimy o wpisanie adresu e -mail do formularza
lub prosimy o wysłanie maila na adres tp4k@op.pl
Formularz kontaktowy
<śphp readfile ('http://cw.money.pl/kursy_nbp.html', true) ś>
<śphp readfile ('http://cw.money.pl/indeksy_gpw.html', true) ś><śphp readfile ('http://cw.money.pl/najwieksze_wzrosty.html', true) ś><śphp readfile ('http://cw.money.pl/wykres_porownanie_nbp.html', true) ś>
Inicjatywy wspólne
Ministerstwo
Spraw Zagranicznych
Wyższa
Szkoła Handlu i Finansów Międzynarodowych im. Fryderyka
Skarbka
Szkoła
Główna Handlowa
Wyższa Szkoła Komunikowania
i
Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia
Szkoła Główna
Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Wydział Orientalistyczny Uniwersytetu
Warszawskiego
Państwowe
Muzeum Etnograficzne
--------------------------------------------------------------------
Towarzystwo
Przyjaciół Czterech Kontynentów
Azja, Afryka, Ameryka, Australia
Friends of Four Continents Society
Asia, Africa, America, Australia
Ze świata
Kroniki Afrykańskie
pod red. Wojciecha Jasińskiego
Lipiec 2009
20.07.2009.
1. W dniach 24-30.06.2009 w Nowym Jorku w siedzibie ONZ, miała miejsce
Konferencja nt. światowego kryzysu finansowego i ekonomicznego i jego
skutków dla rozwoju. Została ona zwołana przez
Przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego NZ na podstawie
rezolucji ZO nr 63/239 z 24.12.08 ś śDeklaracja z Doha w sprawie
finansowania rozwoju, zawierająca (Aneks) 23-stronicowy dokument
końcowy Konferencji Przeglądowej
z Realizacji Konsensusu z Monterrey (2002). Konferencja Przeglądowa
odbyła się w Doha, 29.11.-2.12.08. Zgodnie z rez. 63/277 z 7.04.09,
Konferencja nowojorska miała początkowo odbyć się w dniach 1-3.06.br. i
być zwołana na śnajwyższym szczebluś. Szerokie przygotowania do tego
spotkania, przebiegające w okresie nasilania się wielorakich i
powiązanych ze sobą aspektów światowego kryzysu (finanse,
paliwa, gospodarka, handel, żywność, pandemia grypy A/H1N1, zmiany
klimatu, prawa człowieka), jak i zgodnie oceniany jako udany przebieg
obrad z udziałem wszystkich 192 państw członkowskich NZ (jako swoistej
G-192), obfitują
w bogaty materiał analizujący zarówno przyczyny, jak i
propozycje rozwiązań niełatwego wyjścia z tego bezprecedensowego
załamania się koniunktury światowej i jego skutków,
zwłaszcza dla najuboższej części społeczności międzynarodowej.
Mimo, że wielu przywódców państw z różnych powodów nie wzięło osobiście udziału w spotkaniu, to jednak wywrze ono zapewne znaczący wpływ na dalszy rozwój sytuacji wewnętrznej w poszczególnych krajach, podregionach i regionach świata.
W debacie generalnej wystąpiło ponad 120 delegacji państw członkowskich (wiele na szczeblu ministerialnym i wyżej) i instytucji międzynarodowych (omówienia wystąpień vide www.un.org./NewsśPress/docs/2009/dev2747, 2751, 2754). Niezależnie, konferencji towarzyszyły 4 śokrągłe stołyś pod wspólnym ogólnym tematem ś ocena przyczyn i dróg wyjścia z pogłębiającego się kryzysu finansowego i ekonomicznego i jego wpływu na rozwój. Wystąpienia panelistów z organizacji międzynarodowych i innych dyskutantów koncentrowały się odpowiednio na następujących sprawach: - Mający już miejsce i możliwy dalszy wpływ kryzysu, m.in. na zatrudnienie, handel, inwestycje i rozwój, w tym na osiągnięcie ustalonych w trybie międzynarodowym celów rozwoju, obejmujących Milenijne Cele Rozwoju; - Skoordynowane działania odnośnie do stosownych środków mających na celu osłabienie skutków kryzysu; - Rola ONZ i państw członkowskich w mających miejsce międzynarodowych dyskusjach nt. reformy i umocnienia instytucji i architektury systemu finansowego i gospodarczego; - Wkład ONZ-owskiego systemu na rzecz rozwoju w odpowiedzi na kryzys. Omówienie śokrągłych stołówś vide www.un.org/news/Press/docs/2009/dev2750, 2752, 2753)
Odbyły
się też konferencje prasowe, m.in. Przewodniczącego ZO, Sekretarza
Generalnego NZ, organizacji pozarządowych, szefa Komisji
Ekspertów Josepha Stiglitza. W ocenie SG NZ, świat zmaga się
aktualnie
z największym kryzysem finansowym i gospodarczym od zarania ONZ
(1944-45), kryzysem dotykającym wszystkich części naszego globu, w
sytuacji gdzie skutki zmian klimatu i skrajnego ubóstwa dają
już dotkliwie znać o sobie. Toteż, jak nigdy dotąd śpotrzebujemy
solidarności międzynarodowej. Potrzebujemy ONZ, która
reprezentuje całą społeczność międzynarodową i jest obecna we
wszystkich krajach świataś. śRazem musimy scementować działania. Musimy
wesprzeć prawa ekonomiczne, społeczne, ludzkie, wszystkich
ludów świataś. By to osiągnąć niezbędne są działania w
trzech płaszczyznach. Dojść do rzeczywistych danych dot.
skutków kryzysu dla najbiedniejszych. Dotrzymać zobowiązań
pomocy umożliwiającej najbardziej narażonym stanie się bardziej
niezależnymi. Dostosować instytucje międzynarodowe (poprzez reformy) do
wymogów 21 wieku.
SG NZ ubolewał, ze ta ostatnia sprawa poróżniła społeczność międzynarodową. W najbliższym czasie ONZ uruchomi Globalny System Ostrzegania o skutkach i wrażliwości (na kryzys) (Global Impact and Vulnerability Alert System). Organizacja będzie wspierać kraje w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego, handlu, bardziej zielonej gospodarki, silniejszej osłony socjalnej i Globalnego Paktu na rzecz miejsc pracy (Global Jobs Pact). Pomoc dla Afryki kształtuje się poniżej dodatkowych $20md rocznie obiecanych przez G-8 w Gleneagles w 2005 r. śJeśli można było zmobilizować $18 bilionów na rzecz ratowania sektora finansowego, to powinno nie być trudno znaleść te ca. $18md dla Afrykiś. Tak jak powiązane są ze sobą wyzwania, przed którymi stoimy, tak też zależne wzajemnie są recepty na sposoby ich przezwyciężenia.
Ponad 200 organizacji pozarządowych zwróciło się 23.06.09 z apelem do Konferencji zawierającym rekomendacje do uwzględnienia w decyzjach tego gremium (www.pambazuka.org/en/category/advocacy/57389/print). śKonferencja NZ powinna być początkiem zmian systemowych, rozwiązywania kryzysu i budowania sprawiedliwości ekonomicznej między krajami rozwiniętymi, rozwijającymi się i gospodarkami w okresie przejściowymś. Przyjęty konsensusem końcowy dokument Konferencji (zostanie opublikowany w póśniejszym terminie) w ocenie SG NZ śsłuży interesom wszystkich krajów, w osiągnięciu bardziej inkluzywnego, sprawiedliwego, zbalansowanego, społecznie i gospodarczo zrównoważonego rozwoju, zwłaszcza dla przezwyciężenia ubóstwa i niesprawiedliwości. Tym samym Konferencja wysłała silny sygnał od wszystkich zainteresowanych, w tym krajów bogatych i biednych ś dla nadchodzących Szczytów G-8 w lipcu br. we Włoszech i G-20 we wrześniu br. w Pittsburguś.
J. Stiglitz opowiedział się m.in. za regulacją produktów finansowych. Złe praktyki kredytowe, zgubnych skutków których ostatnio doświadczyli Amerykanie uwidoczniły fakt, że od lat narażone były na nie kraje rozwijające się. Z kolei tajemnice bankowe pozwalają m.in. na ucieczkę podatkową i ukrywanie bogactwa elit.
2. Afryka prezentowała się prominentnie na Konferencji. Generalnym sprawozdawcą wybrano przedstawiciela Egiptu, Maged A. Abdelaziza. Na sesji plenarnej głos zabrały delegacje 30 krajów afrykańskich oraz dodatkowo ugrupowań regionalnych. Wystąpienia miały też miejsce podczas obrad śokrągłych stołówś. Pkt. 6 Deklaracji z Doha potwierdza poparcie dla specjalnych potrzeb Afryki w jej działaniach na rzecz pełnego włączenia się w nurt gospodarki światowej na zasadzie śpartnerstwa między równymiś. Zgodnie z deklaracja polityczną z 22.09.08 nt. potrzeb rozwojowych Afryki, (rez. 63/1) państwa powinny tworzyć mechanizmy monitorujące realizację ich zobowiązań na rzecz Afryki. Reprezentant Afrykańskiej Komisji Gospodarczej NZ (UNECA) wskazał na negatywne skutki kryzysu dla wymiany handlowej, szczególnie eksportu. śJeśli korekty nie zostaną pilnie dokonane, kraje afrykańskie będą zmuszone podjąć kroki protekcjonistyczneś. Przedstawiciel Mali nakreślił z kolei zgubne skutki kryzysu dla krajów najmniej rozwiniętych.
3.
Pambazuka News w wydaniu z 2.07.09 omawia wydaną niedawno przez Oxford
University Press książkę Lindsayśa Whitfielda (ed) (2008): ś The
Politics of Aid: African Strategies for Dealing with Donorsś
(www.pambazuka.org/en/category/books/57381/print) Recenzent podkreśla,
że mimo deklarowania polityki przyjaznej dla biorców pomocy,
zagraniczni donatorzy nadal odgrywają dominującą rolę. Grupa badaczy
z Oxford University zadała sobie pytanie, czy od końca lat 90. rządy
afrykańskie rzeczywiście uzyskały większy wpływ na sprawy pomocy
zagranicznej. Odpowiedś na to, mimo akcentowania śpartnerstwaś i kraju
biorcy jako gestora pomocy (country ownership) nie jest jednoznaczna.
Można wręcz mówić o umocnieniu się roli zagranicznego
donatora. Autorzy prześledzili kazusy 8 krajów: Ghany, Mali,
Mozambiku, Tanzanii, Zambii, Rwandy oraz Etiopii i Botswany. Jedynie w
tych dwóch ostatnich krajach rządy wydają się kontrolować
politykę pomocową. Opracowanie jest także częścią programu badania
zarządzania gospodarką w skali globalnej m.in.
z uwagi na ciągłe przeplatanie się kompetencji narodowych z
ponad-narodowymi. Otóż stawiana jest tu trześwa hipoteza:
warunkiem śdobrego rządzeniaś na poziomie krajowym jest śdobre
rządzenieś w skali globalnej, które jednak nadal pozostawia
wiele do życzenia. Pośrednio potwierdza to także przebieg ww.
Konferencji NZ.
4. Niektóre inicjatywy współpracy polsko-afrykańskiej podejmowane przez instytucje, bądś osoby prywatne.
- Brawa dla Fundacji Afryka Inaczej za zorganizowanie 30.06.br. spotkania w klubie Indeks, Krakowskie Przedmieście 24 i wystawy śMy Warszawianki, my Warszawiacyś. Pokazano reportaż filmowy z śDnia Afrykiś w Warszawie w pasażu Wiecha. Chwała samorządom za wspieranie podobnych inicjatyw. fundacja@afryka.orgTen adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć
- Od 15.07.-31.8.br. na wolontariat do Nairobi udają się Anna Poduszyńska, absolwentka Wydziału Malarstwa i Podyplomowych Studiów Pedagogicznych na ASP w Krakowie ( annapoduszynska@gmail.comTen adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć ) oraz Elżbieta Wiejaczka, absolwentka biologii na AP, filozofii na UJ i Szkoły Dziennikarstwa Praktycznego Rafalski Press. Będą pracować w ramach dwóch projektów: - Zebra Childrenśs Village (sierociniec dla dzieci) oraz Dagoretti Primary School (szkoła podstawowa w slumsach Nairobi). Po powrocie planują kontynuować śmyślenie o Afryceś w Polsce, w tym zorganizowanie wystawy fotograficznej od 5-29.10.br. w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie (przy ul. Rajskiej) oraz kiermaszu prac dzieci ze slumsów. (www.kenyaprojects.com)
- Lekarki z Poznania już po raz kolejny udają się w lipcu do Kenii, na wolontariat do przychodni im. Jana Pawła II sióstr felicjanek w Ruiri k/Meru (na równiku, pod górą Kenya, 5199 m npm) milka.glowacka@gmail.comTen adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć
-
Fundacja My Baobab zrzeszająca b. wolontariuszy głównie z
ośrodków salezjańskich, specjalizuje się w sprawach
Madagaskaru. info@mybaobab.orgTen adres email jest ukrywany przed
spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć ,
tel. +48-513236632
- 27.06.br w klubie Luka w łodzi odbył się koncert Noc żywych
Bębnów- święto zachodnioafrykańskiej muzyki perkusyjnej, z
okazji 6. urodzin zespołu City Bum Bum. Wystąpili: City Bum Bum
& Seckou Keita (Senegal), gościnnie: Maxime Piazza (Francja)
oraz DJ Steve Sambali (Tanzania). http://www.citybumbum.pl/
-
Zespół City Bum Bum zaprasza na wakacyjne warsztaty
tradycyjnej muzyki djembe/doundoun i tańca Afryki Zachodniej. Więcej
na: http://www.citybumbum.pl/
Prosimy o informowanie Kroniki IA o podobnych przedsięwzięciach.
Czerwiec, 2009 r.
1.
Obchody
Dnia Afryki - 25 maja - 2009.
W Brukseli koncentrowały sie one na sprawach realizacji programu Unii
Afrykanskiej w/s granic (AUBP)[1] oraz przyjetej na II Szczycie
UE-Afryka w 2007 r. Wspólnej Afrykansko-Europejskiej
Strategii Partnerstwa (JAES).
W
pierwszym przypadku, eksponowano doswiadczenia Ekonomicznej
Wspólnoty Panstw Zachodniej Afryki (ECOWAS) w realizacji
AUBP. Zaapelowano też o dalsze zaangażowanie wszystkich
zainteresowanych aktorów rzadowych i pozarzadowych w
realizacje Wspólnej Strategii, wyrażajac nadzieje, że
społeczenstwa afrykanskie i europejskie, w imieniu których
ja przyjeto, beda wysoko usatysfakcjonowane z przypadajacego na jesieni
br. przegladu jej dotychczasowej implementacji.
Obchody uswietniły wystepy Africa-Ensemble Uni Show", złożonego z
artystów wywodzacych sie z Burundi, Ruandy, Kamerunu i
krajów Maghrebu.
Na marginesie obchodów, organizacja Afrykanskiej Diaspory,
African Economic Group Organisation (AEGO) i belgijska NGO - AQADEV
podpisały protokół dot.
finansowania projektów w krajach Sahelu, Burknie Faso, Mali,
Senegalu i Libii. (www.europafrica.net).
[1]
Granice sa ważnym aspektem pokoju i bezpieczenstwa; tam gdzie sa
stanowczo
akceptowane, umożliwiaja pokojowe i wzajemnie korzystne relacje
sasiadami i
wzrost społeczno-gospodarczy. I odwrotnie, tam gdzie sa kwestionowane,
staja
sie przyczyna wyniszczajacych konfliktów.
Przywódcy afrykanscy podejmowali
wiele kroków by granice skutecznie chroniły obywateli i
promowały rozwój. Podpisano nawet odnosne Memorandum na
Konferencji Bezpieczenstwa, Stabilizacji, Rozwoju i Kooperacji w Afryce
w 2002 r. Obecnie, zaledwie 25% ladowych granic jest formalnie
wytyczonych, a morskich jeszcze mniej. W 2007 r. UA przyjeła
swój Program Granic (AU Border Programme). AUBP jest też
narzedziem zwiekszania regionalnej integracji w Afryce. Na rzecz AUBP
zaangażowała sie niemiecka GTZ, tworzac w 2008 r. niemiecko-afrykanski
projekt
programu granic (GABP). Obejmuje on takie kwestie jak: delimitacja i
demarkacja
granic, współpraca przygraniczna i budowanie zdolnosci
instytucjonalnej w tym zakresie. W realizacje kierowanego z Addis Abeby
projektu, właczone sa wszystkie biura GTZ w Afryce.
W Warszawie, tradycyjnie już, główne uroczystosci, połaczone z przyjeciem, odbyły sie w hotelu Kyriad Prestige, przy ul. Towarowej
2. Uczestniczyli w nich dyplomaci placówek afrykanskich w Warszawie, wysocy urzednicy MSZ, na czele z wicemin. Jackiem Najderem, media, przedstawiciele organizacji pozarzadowych, w tym Fundacji Instytutu Afrykanskiego, akademii, sektora prywatnego, i in. W oficjalnych wystapieniach podkreslano potrzebe dalszych działan na rzecz zwiekszenia współpracy polsko-afrykanskiej we wszystkich dziedzinach życia społeczno-gospodarczego, w oparciu m.in. o Strategie JAES.
W przeddzien, w niedziele 24.05.br., w godzinach popołudniowych w Pasażu Wiecha w sródmiesciu Warszawy odbyła sie huczna ogólnopolska impreza zorganizowana przez Fundacje Afryka Inaczej" - Czy wiesz, że wszyscy pochodzimy a Afryki". Wystapiły zespoły muzyczne i artystyczne (Djolof Man, Godfinger, Konoba, Soulkiss). Wieczorem w Klubie Harenda miało miejsce okolicznosciowe party.
Comiesieczne spotkanie Klubu Przyjaciół Czterech Kontynentów w Warszawie, 27.05.br. poswiecone było Afryce. Uczestniczyło w nim m.in. szesciu b. ambasadorów RP. Podkreslono, że Europa, w tym Polska moga wiele skorzystac na intensyfikacji partnerskiej wymiany informacji i doswiadczen z krajami afrykanskimi.
2. Z kolei, w Panstwowym Muzeum Etnograficznym, w dniach 5-6.06.br. odbyła sie konferencja Africo (www.uw.aiesec.pl/africo, Ada Bernecka, adriana@wp.pl), zorganizowana przez komitet lokalny UW Miedzynarodowej Organizacji Studentów Ekonomii i Zarzadzania (AIESEC), działajacej w 107 krajach. W Polsce, przy wyższy uczelniach jest 19 komitetów lokalnych AIESEC. Organizacja ta realizuje miedzynarodowy program wymiany praktyk studenckich (w Polsce gosciła akurat trójka praktykantów z Kenii). W ramach konferencji miały miejsce m.in. panele dyskusyjne poswiecone: - pomocy Afryce; - prawom człowieka; oraz -wizji Afrykanczyków i Europejczyków odnosnie do swojej przyszłosci. Zgodnie oceniono, że dyskusje cechował wysoki poziom merytoryczny. Mówiono o wielu szczegółowych aspektach rozwojowej współpracy polsko-afrykanskiej. Dostepny był np. przygotowany przez Instytut Globalnej Odpowiedzialnosci (IGO), Globalna Północ
-
Globalne Południe" odnoszacy sie do współpracy miedzy Polska
i Tanzania (marcin.wojtalik@igo.org.pl). IGO jest członkiem koalicji
organizacji w ramach projektu TAI - The Access Initiative. Good
Environmental Governance - a prerequisite of sustainable development"
(Inicjatywa na rzecz dostepu do Informacji. Dobre rzadzenie w zakresie
srodowiska - koniecznym
warunkiem zrównoważonego rozwoju). W projekcie bierze udział
5 organizacji partnerskich z nowych krajów członkowskich UE
(Estonia, Litwa, łotwa, Polska i Wegry). Organizacje te połaczone sa w
pary z ich partnerskimi odpowiednikami z krajów globalnego
Południa. Partnerem IGO jest Lawyer's Environmental Team (LEAT).
Generalnie chodzi o zapewnienie wiekszego wpływu organizacji
pozarzadowych w krajach Północy i Południa na selekcje i
tresc projektów pomocy rozwojowej. Pozwoli to na zapewnienie
wysokiej jakosci podobnych przedsiewziec dla obydwu stron.
3. Trwaja intensywne przygotowania do ONZ-owskiego Szczytu Antykryzysowego, który ostatecznie odbedzie sie w Nowym Jorku w dniach 24-26.06.br. W porównaniu z poprzednia, nowa wersja dokumentu koncowego Szczytu jest skrócona w czesci dot. przyczyn i skutków kryzysu, natomiast rozbudowana w propozycjach szybkich i zdecydowanych działan". Głównie w czterech dziedzinach: - by akcja stymulacyjna była korzystna dla wszystkich; - hamowała skutki kryzysu i zwiekszała odpornosc na niego; - usprawniała regulacje i monitoring; oraz - zreformowała zarzadzanie miedzynarodowymi finansami i gospodarka. W tym celu miałyby powstac ONZ-owska Rada Globalnej Ekonomii, a także Panel Ekspertów (wywodzacy sie z akademii, ruchów społecznych i sektora prywatnego), udzielajacy porad Zgromadzeniu Ogólnemu NZ w kwestiach gospodarczych, finansowych, handlu i regulacji.
W
najnowszym raporcie Amnesty International podkresla sie, że obecny
kryzys nie jest tylko kryzysem gospodarczym, lecz także kryzysem praw
człowieka. Miliardy ludzi cierpia z powodu braku bezpieczenstwa,
sprawiedliwosci i godnosci" (thereport.amnesty.org/en/introduction).
Komentatorzy przytaczaja w zwiazku z tym aktualnosc oredzia Papieża
Benedykta XVI na Swiatowy Dzien Pokoju" 1.01.09, zatytułowanego:
Zwalczanie ubóstwa droga do pokoju". Mówi sie nim
m.in., że nierównosci miedzy bogatymi i ubogimi staja sie
coraz jaskrawsze nawet w krajach najbardziej rozwinietych gospodarczo.
Problem ten musi niepokoic sumienie ludzkosci, jako że wielka liczba
osób żyje w warunkach, które uwłaczaja ich
wrodzonej godnosci, co stanowi przeszkode dla autentycznego i
harmonijnego postepu całej wspólnoty swiatowej"
(www.michaeljournal.org/Zwalczanie.htm).
Zainteresowanych sprawa Szczytu antykryzysowego NZ odsyłamy m.in. do
artykułu Lesława Michnowskiego - Kryzys globalny - zagrożenie i
szansa", zamieszczonego w Nr 23 Zielonego Sztandaru z 7.06.br.
(ZSt2.doc 272KB).
4. W
Ugandzie odbył sie Szczyt służb obsługujacych działalnosc sieci
(amerykanskich) szkół miedzynarodowych - Service Summit 2009.
Wzieło w nim udział ponad 200 przedstawicieli takich szkół,
zainteresowanych
organizacji pozarzadowych i transnarodowych korporacji,
wspólnie dażacych do
dokonania pozytywnych zmian w warunkach życia lokalnych społecznosci i
w skali
globalnej. M.in. nawiazywano do słynnego fragmentu z inauguracyjnego
wystapienia prez. Baracka Obamy: Prosze was byscie liczyli nie na moje
możliwosci dokonania rzeczywistej zmiany, lecz byscie uwierzyli w swoje
własne możliwosci (dokonania takiej zmiany)". Kwartalnik: International
Schools Service - ISS News Links, Vol. XXIV, Nr 4, Summer 2009. Wiecej
na temat Szczytu: www.isu.ac.ug/Service_Summit, www.iss.edu Utworzone w
1955, ISS, z siedziba w Princeton, NJ, USA, zarzadza siecia ok. 300
szkół miedzynarodowych na całym swiecie. Celem ISS jest
podnoszenie jakosci nauczania m.in. poprzez dostarczanie im
innowacyjnych rozwiazan i materiałów dydaktycznych.
5. UA i Komisja Ekonomiczna NZ ds. Afryki (UNECA) opublikowały raport pt.: Developing African Agriculture through Regional Value Chains". Zwraca on uwage na szczególna role rolnictwa, sektora od którego zależna jest Afryka,tak w kwestiach zatrudnienia, wzrostu gospodarczego, pozyskiwania dewiz jak i przychodów podatkowych. Raport nawiazuje do Comprehensive Africa Agriculture Development Programme (CAADP), przyjetego przez UA w 2003 r. Lansuje strategie tworzenia regionalnych łancuchów wartosci, od rozbudowy powiazan z agrobiznesem, przetwarzaniem surowców rolnych, produkcja etanolu, innymi procesami przemysłowymi, po kwestie gospodarowania gleba, wysoko wydajnymi nasionami, produkcji nawozów, itd. Raport wiaże sie też z tematem Szczytu UA w Libii w lipcu br. - inwestowanie w rolnictwo droga do wzrostu gospodarczego i bezpieczenstwa żywnosciowego. (www.un.org.apps/news=30946)
6.
Przyjeciem wspólnej Deklaracji, zakonczyła sie 29.05.br. w
siedzibie UNEP w Nairobi specjalna sesja Afrykanskiej Konferencji
Ministrów Srodowiska
(AMCEN) nt. adaptacji (mainstreaming) kwestii zmian klimatu do
narodowych i regionalnych planów rozwoju.
(www.un.org/apps/news=30965).
Maj, 2009 r.
1. W
ramach realizacji przyjętej na Szczycie w Lizbonie w grudniu 2007 r.
Wspólnej Strategii: Afryka ś UE (JAES), trwają intensywne
prace mające na celu całkowitą zmianę podejścia w ustanowieniu
równorzędnych, partnerskich stosunków między
krajami wchodzącymi w skład Unii Europejskiej i Unii Afrykańskiej.
Ostatnio, kolejnym ważnym wydarzeniem w tym względzie było
Ministerialne Spotkanie Trójek tych ugrupowań 28.04.09 w
Luksemburgu (http://africa-eu-partnership.org). Porządek dzienny
obejmował m. in. omówienie problematyki globalnej (kryzysu
gospodarczego i finansowego w świetle posiedzenia G-20 oraz przygotowań
do spotkania Konferencji Klimatycznej NZ w Kopenhadze w grudniu br. w
świetle Wspólnej Deklaracji nt. zmian klimatu z Addis Abeby
z grudnia 2008 na konferencję w Poznaniu). Istotną częścią spotkania w
Luksemburgu była sprawa postępu w realizacji Strategicznego Partnerstwa
(JAES) i Planu Działania na lata 2008-10. śW obecnym międzynarodowym
kontekście, konieczne jest dla Afryki i UE zjednoczenie
wysiłków w celu pokonania kryzysu ekonomicznego,
wykorzystanie szansy w takich sprawach jak pokój i
bezpieczeństwo, zmiany klimatu, energia i dostęp do energiiś.
Ministrowie podkreślili determinację na rzecz budowy wymiaru
partnerstwa skoncentrowanego wokół ludzi (people-centred
dimension of the Partnership). Zachęcali krajowe parlamenty, innych
partnerów pozarządowych, zwłaszcza organizacje społeczeństwa
obywatelskiego i sektor prywatny do aktywnego włączenia się do
realizacji Agendy Lizbońskiej UE-Afryka, w tym m.in. poprzez udział w
pracach (8) tematycznych Wspólnych Grup Eksperckich (JEG).
Przyjęto szczegółowe śmapy drogoweś tych grup (opisane na 74
stronach), tj. d/s: - Pokoju i Bezpieczeństwa; - Rządów
Demokratycznych i Praw Człowieka; - Handlu, Regionalnej Integracji i
Infrastruktury; - Milenijnych Celów Rozwoju; - Energii; -
Zmian Klimatu; - Migracji,
Mobilności i Zatrudnienia; - Nauki, Społeczeństwa Informatycznego i
Kosmosu. Szczególne rola przypada tu Parlamentowi
Europejskiemu (EP) i Parlamentowi Pan-Afrykańskiemu (PAP). Przegląd
realizacji JAES będzie miał miejsce na kolejnym Ministerialnym
Spotkaniu Trójek, 14.10.09 w Addis Abebie. Kraje
członkowskie UE i UA, parlamenty i organizacje społeczne,
które dotychczas aktywnie nie włączyły się jeszcze do
mechanizmów realizacji JAES powinny to niezwłocznie uczynić.
Strategiczne Partnerstwo Afryki i UE jest dogodnym instrumentem
aktywizowania stosunków europejsko-afrykańskich w oparciu o
wspólne cele. Istnieje możliwość dołączenia się do wybranych
grup partnerskich, poprzez koordynatorów tych
gremiów. Pomocą mogą też służyć Stałe Delegatury Komisji
Europejskiej w stolicach krajów członkowskich UE UA.
2. Nadchodząca kampania wyborcza do Parlamentu Europejskiego (EP)
stanowi dogodną okazję do zastanowienia się nie tylko nad przyszłością
własnego kraju, ale i w myśl Wspólnej Strategii, szerzej,
losów Europy, Afryki i świata jako całości. EP jest jedynym
ciałem UE pochodzącym z wyborów powszechnych. Następny
Parlament 2009-14 (po ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego) będzie miał
duży wpływ m.in. na kierunek polityki rolnej, handlowej i
energetycznej, migracyjnej, rozwojowej, budżet i prawodawstwo UE.
Zmiany klimatu, pogłębiający się kryzys gospodarczy, rosnąca przepaść
między bogatymi i biednymi, wszystko to powoduje, że waga
wyborów 7.06.09 jest znacząca. W walce o głosy
wyborców, kandydaci na euro-posłów (MEP) powinni
być uczuleni na te sprawy i być przygotowanymi do prezentowania
własnego merytorycznego stanowiska w omawianych kwestiach, w tym także
w odniesieniu do Wspólnej Strategii Afryka ś UE. Chodzi o to
by zarówno wyborom, jak bieżącej pracy EP towarzyszyło duże
zainteresowanie i partycypacja społeczeństwa, co jak wykazuje praktyka
nie zawsze ma miejsce. Również parlamenty narodowe powinny
zwiększyć zainteresowanie problematyką pracy EP.
3. Zgodnie z przyjętą 7.04.09 rez. Zgromadzenia Ogólnego NZ,
w dniach 1-3.06.09 odbędzie się w Nowym Jorku Szczyt poświęcony
wpływowi światowego kryzysu gospodarczego na rozwój. Wg
Przewodniczącego ZO celem spotkania będzie poszukiwanie śrozwiązań
uwzględniających interesy wszystkich krajów, bogatych i
biednych, dużych i małychś. Spadek popytu prowadzi do redukcji
produkcji, kurczenia się eksportu, a jednocześnie do wzrostu
bezrobocia. W tej sytuacji Bank światowy wystąpił z inicjatywą
wyasygnowania kwoty $55 md dla krajów rozwijających się i
gospodarek w Europie Wschodniej, mającej odegrać rolę stymulatora w
tworzeniu nowych miejsc pracy (na wzór podobnych działań w
USA i innych krajach zachodnich). Jeden miliard ma generować od 200 do
300 tys. miejsc pracy. Dane za Washington Post z 23.04.09. 2 W liście z
9.04. br. skierowanym do Ruchów Społecznych, siatek NGOs i
Intelektualistów, Francois Houtart przewodniczący Conseil du
Centre tricontinental (Louvain-la-Neuve, Belgique), sekretarz wyk.
Forum Mondial des Alternatives, przedstawiciel przewodniczącego ZO NZ w
Komisji NZ ds. reformy systemu finansowego i monetarnego, zaapelował o
bardzo poważne potraktowane Szczytu, m.in. poprzez zapewnienie udziału
w nim delegacji na najwyższym szczeblu. Jego zdaniem, wyniki spotkania
G-20 nie były wcześniej szeroko konsultowane, nie sięgnięto do istoty
powiązanych ze sobą przyczyn jednoczesnego kryzysużywnościowego,
energetycznego, klimatycznego i społecznego, pozostawiając jego
rozwiązanie tym samym
organizmom, które go spowodowały. Stąd też inicjatywa
Szczytu. <t.lazzeri@aefjn.org>
Kryzys gospodarczy manifestuje się coraz bardziej zmniejszaniem się
dorocznych świadczeń na pomoc dla krajów rozwijających się.
Wg danych OECD (www.concordeurope.org) W grudniu 08 Włochy zredukowały
swą pomoc o więcej niż połowę, Irlandia o 10%. łotwa całkowicie
wycofała się z pomocy na 2009 r., Estonia zmniejszyła ją o 10%.
Redukcja pomocy ze strony krajów UE jest dużym ciosem dla
gospodarek krajów rozwijających się, i tak już odczuwających
zgubne skutki kryzysu. Wg obliczeń organizacji pozarządowej Concord,
kraje rozwijające się stracą w okresie 2008-10 w sumie ok. $27 md,
podczas gdy pomoc zagraniczna pozostaje ważnym warunkiem osiągnięcia do
2015 r. Milenijnych Celów Rozwoju (MDG). Kombinacja spadku
poziomu pomocy z wieloaspektowym kryzysem jest dużym zagrożeniem dla
MDG.
4. W polskim MSZ rozstrzygnięto konkurs śPomoc zagraniczna 2009ś.
Spośród 268 wniosków na sumę 68,4 ml zł., podjęto
decyzję o dotowaniu 83 projektów wartych 18,2 ml zł.
Wśród nich jest 15 projektów w Afryce (Angola,
Tanzania 4, Zambia 2, Kenia, Maroko, Zimbabwe, Ghana, Etiopia, RPA,
Burkina Faso, Malawi). Ponadto przyznano projekty dla Białorusi (10),
Ukraina (29), Gruzja (13), Mołdowa (7), Bałkany Zach. (2), Afganistan
(2), Azja (4), Autonomia Palestyńska (1). www.polskapomoc.gov.pl
5. Zespół Szkół Leśnych w Biłgoraju oraz Kolegium
Leśne w Nyabyeya k. Masindi (Nyabyeya Forestry College - NFC) w
Ugandzie potwierdziły w ostatnim czasie chęć nawiązania wzajemnej
współpracy. Przy NFC działa Towarzystwo Przyjaśni
Ugandyjsko-Polskiej (UPFA). Na terenach obecnego Kolegium w latach
1943-48 znajdowało się jedno z większych osiedli polskich
uchodśców z Syberii, liczące przeszło 4 tys. ludzi (na
ogólna liczbę 22 osiedli i 20 tys. osób).
Wznieśli oni kościół Nyabyeya m.in. okazały
kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej. 9 maja
br. w ZSL w Biłgoraju z udziałem dostojnych gości (m.in. Wicemin.
środowiska, wojewody lubelskiego, władz lokalnych) odbyły się,
uroczystości nadania Technikum Leśnemu w Biłgoraju imienia Polskiego
Towarzystwa Leśnego, połączone z jubileuszem, 45-lecia tej ważnej
placówki oświatowej. Dla przedstawiciela Instytutu
Afrykańskiego spotkanie było także dobrą okazją do omówienia
z Dyr. Barbarą Serafin dalszych kroków dot.
współpracy ZSL z NFC w Ugandzie. Adres ZSL: 23-400 Biłgoraj,
ul. Polna 3, tel. 084 688 0709, fax 686 7486;
www.zslbilgoraj.inetrnetdsl.pl, zsl_bilgoraj2@wp.pl,
kasolo.nfc@infocom.co.ug
6. Polskie Towarzystwo Afrykanistyczne zaprasza na promocję książki:
śAfryka na progu XXI wieku. Kultura i społeczeństwoś, pod redakcja
Jacka J. Pawlika i Małgorzaty Szupejko. Jest to tom pierwszy
materiałów I Kongresu Afrykanistów Polskich,
który odbył się w Seminarium Misyjnym Ojców
Werbistów w Pieniężnie w czerwcu 2007 r. Promocja odbędzie
się 14 maja br. o godz. 18.00 w Zakładzie Języków i Kultur
Afryki UW. Wydział Orientalistyczny, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28
sala nr 208, II p. 00-927 Warszawa. 7. W dniach 11-17 maja w Krakowie
odbędzie się III Festiwal Afrykański organizowany przez AKoN UJ ś
Afrykańskie Koło Naukowe UJ. Więcej informacji pod adresem
http://e-afryka.ovh.org/
8. Instytut Afrykański był reprezentowany na szeregu spotkań, w tym na:
- z afrykańskim korpusem dyplomatycznym, 17.04.br. w Warszawie-Powsinie,
- seminarium w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie
(www.swps.pl) nt. roli polityków i politologów
21.04. br. Podkreślając rosnącą rolę politologii, wskazywano m.in. na
potrzebę śledzenia i porównywania z polskimi, wydarzeń
politycznych w innych krajach, w tym w krajach afrykańskich.
Kwiecień, 2009 r.
1.
Szczyt G-20 z 2.04.br. (www.en.wikipedia.org/wiki/G20) grupujący
główne państwa uprzemysłowione (G-8) oraz wschodzące
gospodarki (m.in. Indie, Chiny, Brazylia, Indonezja, Rep. Płd. Afryki),
reprezentujące ok. 90% GDP, 80% handlu i 2/3 ludności świata, w wyniku
zgodnego współdziałania, przyjął szereg decyzji mających
przeciwdziałać globalnemu kryzysowi finansowemu. Najważniejsza, to
stymulujący gospodarki narodowe pakiet 750 miliardów USD dla
IMF (www.bloggingstocks.com/2009/04/02/g- 20...) Połowa tych
środków ma pochodzić z Japonii, UE i Chin. Kolejne spotkanie
z tego cyklu odbędzie się we
wrześniu br. w ramach 64 sesji Zgromadzenia Ogólnego NZ. W
przyjętej 11.03.br. w Dar es Salaam Joint Declaration, przedstawiciele
kół politycznych Afryki, partnerów rozwojowych,
sektora prywatnego i społeczeństwa obywatelskiego, wezwali do działań
mających na celu
zachowanie dotychczasowych osiągnięć i zapewnienie sprzyjających
warunków dalszego rozwoju kontynentu. Uzgodnili sześć
głównych bloków ściślejszego partnerstwa
(www.changes-challenges.org) między Afryką a Międz. Funduszem Walutowym
(IMF): - zwiększenie skuteczności nadzoru IMF nad polityką gospodarczą
wszystkich członków Funduszu w oparciu o zasadę
równorzędności; - rozszerzenie jego prerogatyw finansowania,
dostępnego krajom rozwijającym się; - konsolidacja procesu oddłużania,
ze szczególnym
uwzględnieniem krajów afrykańskich; - przyśpieszenie reformy
IMF, m.in. poprzez zwiększenie roli Afryki w zarządzaniu Funduszem na
wszystkich szczeblach; - zwiększenie dialogu politycznego
umożliwiającego dostęp krajom afrykańskim do doświadczeń i ekspertyzy
Funduszu; - umocnienie katalitycznej roli IMF w mobilizowaniu
finansowania afrykańskiej infrastruktury, tak ze śródeł
publicznych, jak i prywatnych. Afryka powinna wyciągnąć wnioski
wynikające z kryzysu, istotnie kwestionującego m.in. politykę
liberalizmu gospodarczego, iluzoryczność śniewidzialnejś ręki wolnego
rynku w regulowaniu gospodarki, zakresu prywatyzacji, czy też
odradzanie się ważnej roli państwa w organizacji procesu rozwoju (m.in.
artykuł śThe global financial crisis: Lessons & responses from
Africaś by Moussa Dembele, Forum for African Alternatives, Dakar,
Senegal www.pambazuka.org/en/category/features/54982) Kraje afrykańskie
przedstawiły także swoje stanowisko na konferencji ministerialnej w
Gabarone, Botswana, 21 - 22.03.br., zwołanej w ramach procesu IV TICAD
(Tokyo International Confernece on African Development, z maja 2008) ś
www.ipsnews.net/print.usp Deklaracja koncentruje się na potrzebie
pomocy społeczności międzynarodowej dla Afryki w celu zapobieżenia
negatywnym skutkom spadku cen na surowce, spadku popytu importowego,
pogorszenia się warunkom fiskalnym, znacznej redukcji
przepływów kapitału prywatnego, bezpośrednich inwestycji
zagranicznych i przekazów pieniężnych (remittances). Na
spotkaniu Japonia potwierdziła zobowiązanie podwojenia pomocy Afryce
(do 2012 r. z $0.9 do 1.8 md rocznie) z IV TICAD. Dodatkowo
zapowiedziała zwiększenia wkładu o $0.5 md, a także znaczną pomoc
żywnościową. 2. Dwumiesięcznik społeczno-polityczny śREALIAś w numerze
1 (10) za luty 2009 r. zamieszcza m.in. interesujący artykuł śAfryka a
potęgi gospodarcześ, pióra dra inż. Mamadou
Wagué, adiunkta, wykładowcy problematyki rozwoju
krajów afrykańskich i planowania regionalnego w Instytucie
Studiów Regionalnych i Globalnych, Uniwersytetu
Warszawskiego. Wiek XXI będzie okresem śintensywnego zawłaszczania
zasobów naturalnych, również afrykańskich, przez
(tradycyjne i nowo powstające) mocarstwa gospodarcze świataś. Wiek ten
przesądzi o przesunięciu się gospodarki światowej na Południe. Autor
prezentuje makroregiony Północy (USA i Unię Europejską) oraz
Południa (Azja, Ameryka łacińska, Afryka, inne kraje rozwijające się z
południa).śPółnoc świata nie tylko traci monopol na
produkcję i innowacje, ale również na kontrolę
strategicznych aktywów oraz na regulowanie kapitalizmu
światowegoś. Południe świata wkroczyło na obszar zainteresowań
współczesnych mocarstw gospodarczych nie tylko w dziedzinie
produkcji i usług, ale również w sferze kapitału i
własności, poprzez uruchomienie rezerw walutowych, wzmocnienie swojego
kapitalizmu państwowego (4 przedsiębiorstwa chińskie figurują
wśród 10 największych przedsiębiorstw światowych), i w
końcu, poprzez uaktywnienie ok. 3500 miliardów
dolarów z funduszy niezależnych. 2 Do śkluczowych (3)
dziedzin (osi) śnowatorskiego partnerstwaś współpracy
międzynarodowej autor zalicza: - konieczność współistnienia
między wydobyciem zasobów naturalnych, a ich przetwarzaniem
na miejscu,
połączonym ze szkoleniem kadr oraz rozwojem infrastruktury. Jego
zdaniem śnieprzetwarzanie do tej pory afrykańskich zasobów
naturalnych na miejscu, jest główną przyczyną biedy w
Afryceś; - promowanie rozwoju infrastruktury gospodarczej oraz sektora
produkcyjnego, co zostało zaniedbane przez tradycyjne kraje
partnerskie; - dostosowanie projektów rozwojowych do
warunków lokalnych, zwłaszcza w dziedzinie tworzenia miejsc
pracy; - postawienie na wiedzę, zdolności technologiczne i tworzenie
Małych i średnich Przedsiębiorstw (MSP) - w śepicentrum
współpracyś. Oddzielny fragment artykułu autor poświęca
kierunkom rozwoju stosunków afrykańsko-polskich (aktualnie
obroty te oscylują wokół 1 md dol. rocznie, tak po stronie
eksportu, jak i importu). śNależy podjąć ofensywę
eksportową na ten ogromny rynek zbytu, do którego eksport
może następować również w rozliczeniach clearingowych, czy
częściowo nawet barterowych. Afryka ma co eksportować, i co znajduje w
Polsce zbyt. Szanse rozwoju współpracy są i to wzrastające i
nie należy ich marnować. Polska ma bardzo dobrą opinię w Afryce, jest
duże zainteresowanie kulturą i praktycznie wszystkim co polskieś. Adres
redakcji śRealiaś: www.realia.com.pl, elizaczapska@wp.pl Ten sam numer
śRealiówś zawiera sugestie Klubu
Twórców Ekorozwoju (przy Ludowym Towarzystwie
Naukowo-Kulturalnym), z 13.02.br. mogące być przydatne przy
wypracowywaniu poprawnych metod przezwyciężania światowego kryzysu
gospodarczego. Program (międzynarodowych) działań antykryzysowych
powinien zostać nastawiony na budowę śkapitalizmu przedsiębiorczości o
ekospołecznej przydatności (w miejsce kapitalizmu spekulacyjnego), na
zbudowanie systemu informacyjnych podstaw gospodarki, opartego o
rachunek kosztów i korzyści, ujmujący składniki gospodarcze,
społeczne i przyrodnicze. Tworzenie systemu globalnego prognozowania
ostrzegawczego powinno stać się I etapem budowy podstaw ekospołecznej
gospodarki rynkowej, ukierunkowanej na aktywność
poznawczo-informacyjną, zmierzającą do dobra wspólnegoś.
3. Ukazał się, datowany luty 2009, interesujący raport Europejskiego
Centrum Zarządzania Polityką Rozwoju (ECDMP, Mastricht ś
www.ecdpm.org/dp87) autorstwa Veroniki Tywuschik i Andrew Sheriffśa,
pt.: śBeyond Structuresś Reflections on the Implementation of the Joint
Africa-EU Strategy - JAESś. Jest praktycznym podręcznikiem powstawania
skomplikowanej infrastruktury, czy też architektury instytucjonalnej,
umożliwiającej wszechstronną realizację przyjętych na II Szczycie
Afryka-UE w Lizbonie w grudniu 2007 r., szczegółowych
ustaleń (Deklaracja, Strategia Wspólnego Partnerstwa i Plan
Działania na lata 2008-10). Raport stanowi duże ułatwienie dla
rządów krajów członkowskich UE i UA oraz
organizacji pozarządowych chcących włączyć się do realizacji tychże
ustaleń. Instytut Afrykański nawiązał kontakt z autorami raportu i
służy wszystkim zainteresowanym radą w zakresie włączania się do
realizacji ustaleń II Szczytu. Dla instytucji z Polski stanowi to dobrą
okazję do włączenia się do tych prac. Na spotkaniu ministerialnym UE-UA
28.04.br. w Brukseli dokonany zostanie przegląd realizacji Jaes.
4. Na rynku księgarskim ukazała się ciekawa pozycja autorstwa
łodzianina z urodzenia, Cypriana Kosińskiego, pt.: śAfrykański
Polonezś, Oficyny Wydawniczej Rytm, Warszawa 2009 (tel./fax
022-631-72-92, studio@rytm-wydawnictwo.pl). Autor przedstawia Czarny
Ląd widziany śod środkaś. W Zairze / DR Kongo wraz z żoną Aleksandrą
spędził prawie 30 lat (1968-1997), pracując wśród
Afrykańczyków. Wykazali się oni wieloma prywatno-państwowymi
inicjatywami, które przyczyniły się do rozwoju
stosunków między Polską a tym
regionem Afryki. Pan Cyprian jest współtwórcą
Manufaktury, centrum handlowo usługowego, wizytówki łodzi.
Uroczysta promocja książki, poprzedzona 13-min. filmem, odbędzie się
21.04.09 w Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta 22/24 w Warszawie
g.17.00 oraz 22.04.09 w łodzi w Muzeum Historii Miasta łodzi, g. 17.00.
5. Rozpoczął się IV Festiwal filmów z Afryki śAfryKamera
2009, podczas którego widzom w Polsce zaprezentowane zostaną
najciekawsze filmy afrykańskie, zarówno fabularne jak
dokumentalne o charakterze społeczno-kulturowym. Festiwal obejmuje pięć
miast Polski: Warszawę, Kraków, łódś, Wrocław i
Gdańsk. Wydarzenia festiwalowe będą trwały od 16 kwietnia do 3 maja.
Więcej informacji znaleść można na stronie internetowej:
www.afrykamera.pl
Marzec, 2009 r.
1.
Ukazał się, datowany styczeń 2009, nowy numer periodyku ONZ śAfrica
Renewalś (Vol. 22-4), wydawanego przez Sekcję Afrykańską Departamentu
Publicznej Informacji NZ. Publikacja ta ukazuje się od 1987 r. i omawia
wiele problemów nurtujących społeczeństwo krajów
afrykańskich, ich liderów i partnerów
międzynarodowych. Wśród tematów są sprawy: reform
gospodarczych, zadłużenia, oświaty, zdrowia, statusu kobiet,
konfliktów i wojen domowych, demokratyzacji, pomocy na rzecz
rozwoju, inwestycji, handlu, integracji
regionalnej, problematyki wiejskiej, i in. www.un.org/AR, email:
africarenewal@un.org
2. Na uwagę zasługuje artykuł Ernesta Harsha pt.: śAfryka zmaga się ze
skutkami globalnego kryzysuś. Autor mówi w nim m. in., że od
września 08, tj. czasu szeregu bankructw w USA, eksperci pilnie
obserwują zachowanie się gospodarek krajów afrykańskich.
Zauważają, że wprawdzie spadki na giełdach afrykańskich (generalnie
słabiej rozbudowanych) były mniej gwałtowne niż te z Nowym Jorku,
Londynie, Tokio, i in. Niemniej skutki kryzysu dotykają już realnej
gospodarki. Zmniejszyła się suma przekazów pieniężnych od
diaspory afrykańskiej (np. w Kenii wyniosła ona w 2007 r. $1.3 md, tj.
więcej niż cała pomoc zagraniczna; jednak w sierpniu 2008 r.
zmniejszyła się ona o 38% w porównaniu do podobnego okresu
sprzed roku), spadają ceny na produkty eksportowane przez
producentów afrykańskich, trudniej dostępne i droższe stają
się kredyty komercyjne, zmniejsza się strumień pomocy zagranicznej i
napływu inwestycji. Wszystko to następuje w okresie, kiedy gospodarka
afrykańska zaczęła wychodzić na prostą. Jednak ogólna
sytuacja ekonomiczna nie jest już tak beznadziejna jak w niedalekiej
przeszłości. Siedem kolejnych lat nieprzerwanego wzrostu pozwoliło
szeregowi
krajów na zgromadzenie rezerw walutowych i poprawę
zewnętrznych bilansów finansowych. Pozwala im to radzenie
sobie z krótkoterminowymi trudnościami i absorbowanie szoku
kryzysowego. Gospodarki afrykańskie stały się więc bardziej elastyczne.
Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF) w listopadzie 08 prognozował, że
wzrost gospodarczy Afryki
w 2008 r. wyniesie 5.2%, a w 2009 r. 4.7% - relatywnie lepiej niż w
innych regionach świata. W grudniu 08 ONZ (DESA) nieco obniżył te dane,
odpowiednio do 5.1% za 2008 i 4.1% w 2009 r. W krajach zachodnich
wzrost ma być zerowy, lub nawet ujemny (- 0.5-1.5%). Zmniejszył się też
stopień oficjalnego zadłużenia kontynentu z $205.7 md w 1999 do $144.5
md w 2007; mają miejsce dalsze redukcje tego wskaśnika. Zwiększyła się
też dyscyplina nadzoru bankowego i kontroli kapitału. Banki koncentrują
się na zarządzaniu depozytami wewnętrznymi i względnie bezpiecznymi
inwestycjami. Wszystko to pozwala na absorpcję szoku kryzysowego i
stwarza większe zaufanie dla partnerów zagranicznych. Wzrost
jest obecnie bardziej wynikiem większej konsumpcji wewnętrznej szybko
urbanizującego się społeczeństwa i dywersyfikacji gospodarki.
Podsumowując, kraje afrykańskie mogą być nawet w okresie kryzysu
atrakcyjnym partnerem dla współpracy; należy przy tym
pamiętać, że stopa rentowności inwestycji jest tam tradycyjnie wyższa
niż w innych regionachświata. Artykuł zawiera także szereg innych
interesujących danych dla potencjalnych inwestorów.
3. Wybrano nowe władze Polskiego Towarzystwa Afrykanistycznego (PTAfr.)
na trzyletnia kadencję 2009-11. Przewodniczącą została Małgorzata
Szupejko (szupejko@op.pl)
PTAfr. działa od paśdziernika 1990 r. Powstało z inicjatywy grupy
afrykanistów reprezentujących takie ośrodki jak: Zakład
Języków i Kultur Afryki UW, Instytut Krajów
Rozwijających się UW, Instytut Historii UW, Instytut Orientalistyki UJ,
Zakład Etnologii UW i Zakład Krajów Pozaeuropejskich PAN.
Jest członkiem Europejskiej Rady Studiów Afrykanistycznych z
siedzibą w Strasburgu. Wśród członków PTAfr. są
osoby wywodzące się
z różnych środowisk związanych z działalnością misyjną,
duszpasterską, pedagogiczną i naukową kościoła katolickiego,
muzealnicy, etnografowie, studenci, a także sympatycy spoza uczelni.
Podstawową formą działalności są seminaria, prelekcje i konferencje,
spełniające rolę międzyśrodowiskowego, interdyscyplinarnego forum
wymiany myśli naukowej i upowszechniania wyników badań.
Działalność wydawnicza obejmuje wydawanie Biuletynu PTAfr. ś śAFRYKAś,
dotowanego przez KBN. Obecnie ukazuje się on dwa razy do roku.
Wydawana jest też bibliografia polskich prac dot. Afryki. Adres
Towarzystwa: Zakład Języków i Kultur Afryki UW, Krakowskie
Przedmieście 26/28, 00-927 Warszawa.
4. Tuż przed drukiem jest książka będąca owocem I Kongresu
Afrykanistów Polskich (Pieniężno, 2007), wydana przez PTAfr.
śAfryka u progu XXI wieku. Kultura i społeczeństwoś, pod redakcją Jacka
J. Pawlika i Małgorzaty Szupejko. Będzie to pierwsza tego typu książka
na polskim rynku. Prawdopodobnie ukaże się również tom II:
śAfryka u progu XXI wieku. Gospodarka i politykaś, pod redakcją
Dominika Kopińskiego i Arkadiusza żukowskiego.
5. W siedzibie Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej (www.swps.pl) przy
ul. Chodakowskiej 19/31, 03-815 Warszawa, odbyło się 3.03.09, bardzo
interesujące spotkanie z ordynariuszem diecezji warszawsko-praskiej, Ks.
Arcybiskupem Henrykiem Hoserem nt.: śZło i uprzedzenia
wg Abpa Hosera (analiza konfliktu Tutsi i Hutu w Rwandzie)ś. Abp. Hoser
spędził w omawianym regionie Afryki ponad 20 lat.
6. Redakcję Kronik IA, odwiedził 7.03.09 prezes polskiej firmy
telekomunikacyjnej TRICOMP Sp. z o.o., przewodniczący
Kenijsko-Polskiego Forum (KPF), James Ofwona. Aktualnie, f-ma ta obok
intensywnej działalności w kraju, zaangażowana jest w realizację kilku
projektów inwestycyjnych w Płd. Sudanie. W siedzibie Rządu
Płd. Sudanu, Jubie wznoszony jest okazały budynek Ministerstwa
Telekomunikacji i Usług Pocztowych. W bezpośredniej realizacji tej
inwestycji, zaprojektowanej przez polskich architektów,
zaangażowana jest polska
firma Project Solutions Management (PSM). Inwestycja realizowana jest
wspólnymi siłami wykonawców z Polski, Kenii i
Płd. Sudanu. Jednocześnie kompletowana jest baza ciężkiego sprzętu
budowlanego i transportowego do wykorzystania przy kolejnych
inwestycjach (szkoły, hotele, itp.). Czterokondygnacyjny obiekt ma być
skończony w stanie surowym w czerwcu br. Specjalistyczne wyposażenie ma
również pochodzić z Polski. Wg J. Ofwona, absolwenta
Wydziału Rolnego SGGW-AR, istnieją duże możliwości wykorzystania
potencjału polskich przedsiębiorstw w Sudanie Płd. Sam planuje
rozszerzenie swej działalności także na Rwandę i inne kraje regionu.
Nie jest to bez znaczenia w okresie kryzysu gospodarczego, coraz
bardziej dotykającego m.in. Polskę. W Kenii oraz Tanzanii TRICOMP i
związana z nim Fundacja Simba Friends, zrealizowała kilka
projektów pomocy rozwojowej, zwłaszcza w dziedzinie edukacji
z wykorzystaniem komputerów, w tym także tych zasilanych
energią słoneczną (nie wszędzie bowiem dochodzi sieć elektryczna).
Rozmówca wyraził gotowość pomocy przedsiębiorcom z Polski w
zakresie możliwości inwestycyjnych w Płd. Sudanie. Drogi
zaopatrzenia lądowego w sprzęt i materiały prowadzą głównie
z portu w Mombasie poprzez Kenię, względnie Ugandę. W miarę sprawna
jest komunikacja lotnicza na trasie Nairobi-Juba. Zainteresowani mogą
kontaktować się z f-mą TRICOMP, TEL. 0477 232 481, 022-5334900, lub
bezpośrednio dzwoniąc do J. Ofwona, +48- 501428234. www.tricomp.com.pl,
e-mail: info@tricomp.com.pl, info@psmpoland.eu. Pan Ofwona interesował
się działalnością Instytutu Afrykańskiego i życzył ten nowej instytucji
powodzenia w rozwijaniu współpracy Polski i szerzej Europy z
Afryką. Deklarował też pomoc ze strony własnych firm oraz
Kenijsko-Polskiego Forum (kpf@kenya.com.pl, www.kenya.com.pl)
Luty 2009 r.
1. W
pieknych salach goscinnego Instytutu Europejskiego w łodzi przy ul.
Piotrkowskiej 258-260, 31.01.09 r. odbyła sie uroczysta INAUGURACJA
INSTYTUTU AFRYKANSKIEGO. W wystapieniach i licznych relacjach
medialnych zgodnie uznano, że było to ważne wydarzenie, w tym także dla
łodzi, jak również widomy znak praktycznej realizacji
Strategii równoprawnego partnerstwa Afryki i Unii
Europejskiej z grudnia 2007 r. Wsród zgromadzonych obecni
byli m.in.: Wiceprezydent Miasta łodzi (Jarosław Wojcieszek), posłanki
na Sejm (Hanna Zdanowska i Zdzisława Janowska), senator RP (Maciej
Grubski),
przedstawiciel Wojewody łódzkiego (Zygmunt Habowski), radni
miejscy, członkowie Rady i Zarzadu Instytutu Afrykanskiego z jej
przewodniczacym Johnśem A. Godsonśem. Afrykanski Korpus Dyplomatyczny
reprezentowały Panie Ambasador Nigerii (J.E. Asalina Raymond Mamuno) i
Angoli (J.E. Lizeth Nawanga Satumbo Pena) oraz przedstawiciele ambasad
Algierii, Libii i Maroka. Z zainteresowaniem wysłuchano informacji o
ambitnych celach i planach Instytutu na najbliższa przyszłosc;
deklarowano szerokie poparcie i wszelka pomoc w ich urzeczywistnianiu.
Podkreslono, że Polska może wiele skorzystac z aktywniejszego
właczenia sie do współpracy z krajami i społeczenstwami
afrykanskimi, jak również z dzielenia sie doswiadczeniami na
drodze do demokracji i zrównoważonego rozwoju.
Inauguracje uswietniły wystepy polskiego zespołu artystycznego City Bum
Bum, w takt goracych rytmów na oryginalnych instrumentach z
Afryki Zachodniej, jak również ekspozycja sztuki i
rekodzieła afrykanskiego Galerii Teranga z Krakowa (www.africa.pl).
2. Wczesniej, innym ważnym, unikalnym w skali kraju wydarzeniem w
łodzi, było Uroczyste Spotkanie 20.01.09 r. ś śAkademicka
łódz z Barackiem Obamaś, zorganizowane na Wydziale
Zarzadzania Uniwersytetu łódzkiego (ul. Matejki 22/26). W
imprezie tej, sprawnie poprowadzonej przez posłanke na Sejm, prof.
Zdzisławe Janowska, udział wzieli m.in. Rektor Uł (prof. Włodzimierz
Nykiel), ekspercki panel dyskusyjny nt. śWpływu prezydentury Baracka
Obamy na społeczenstwo i gospodarke globalna XXI w.ś, złożony z
przedstawiciela ambasady USA, naukowców z Uł, b. amb. RP w
Kenii, przedstawiciela prezesa Kenijsko-Polskiego Forum (KPF ś
kpf@kenya.com), a także setki krajowych i zagranicznych
studentów uczelni łódzkich. Połaczono sie z
bezposrednia transmisja z zaprzysieżenia prez. Obamy w Waszyngtonie.
Solistka Teatru Wielkiego i Opery łódzkiej odspiewała hymn
amerykanski. Spotkanie wywarło na uczestnikach duże wrażenie wraz z
czescia artystyczna, która przemieniła sie w
ogólna wielokulturowa zabawe młodzieży, podobna do bali,
które towarzyszyły prezydenckiej inauguracji w Waszyngtonie.
3. Powyższe wydarzenia zbiegły sie w czasie z ważnymi miedzynarodowymi
konferencjami, takimi jak Swiatowe Forum Ekonomiczne w Davos, czy 12
Zgromadzenie Szefów Panstw i Rzadów Unii
Afrykanskiej (Addis Abeba, 1-4.02.09). Dominujacym tematem były tu
m.in. skutki miedzynarodowego 2 kryzysu finansowego i gospodarczego dla
panstw i społeczenstw. Mottem zas przeswiadczenie, że kryzys ten może
zostac pokonany jedynie w drodze zwiekszenia i zaciesnienia
miedzynarodowej współpracy wszystkich krajów, nie
wyłaczajac Afryki. Zdaniem niektórych
obserwatorów obrad w Davos, na plus należy zapisac
wyrazniejszy akcent tych debat na wartosci, etyke, moralnosc i
społeczna sprawiedliwosc. Te sprawy ś a nawet wiara religijna ś
skutecznie przedzieraja sie w kierunku meritum dyskusji na temat
biznesu i gospodarki. Sprawy etyki biznesu, społecznej
odpowiedzialnosci firm sektora prywatnego, jak tworzyc kulture oparta
na wartosciach wewnatrz organizacji ś przebijały sie w wielu debatach.
Kwestie te oddziaływac beda na tradycyjne tematy ubóstwa
(najubożsi najbardziej traca na kryzysie) i zmian klimatu. Należy
zachecac rzady, by nie wykorzystywały kryzysu jako usprawiedliwienia do
wyzbywania sie odpowiedzialnosci w tych kwestiach, lecz by potraktowały
go jako szanse. Stymulacyjne pakiety finansowe
powinny byc nakierowane głównie na zielone technologie i na
projekty przyjazne srodowisku w krajach ubogich. W podobnym duchu
wypowiedział sie w grudniu 2008 r. w Poznaniu Sekr.Gen. NZ Ban Ki-moon.
śDuża czesc wydatków stymulujacych powinna byc nakierowana
na inwestowanie w zielona przyszłosc. Inwestycje zwalczajace zmiany
klimatu stworza miliony zielonych miejsc pracy, a te sprzyjac beda
zielonemu wzrostowi. To, czego swiat potrzebuje to Nowy Zielony Układ
(a śGreen New Dealś - GND) ś bedący w interesie wszystkich
narodów, bogatych i biednych. W skrócie, nasza
odpowiedz na kryzys ekonomiczny
musi kierowac sie celami klimatycznymi, a nasza odpowiedz na kryzys
klimatyczny, spowoduje osiagniecie także celów gospodarczych
i społecznychś. Sekr. Gen. nie wykluczył zwołania jeszcze w br.
swiatowego szczytu dot. GND.
4. W Addis Abebie zakonczyło sie 4.02.09 r. XII Zgromadzenie Szczytu
Unii Afrykanskiej. Poswiecone one było głównie sprawom
infrastruktury (gł. transportowi i energii). Ustalono, że nastepne
Zgromadzenie odbedzie sie w lipcu br. w Antananariwo (na Madagaskarze)
z wiodacym tematem: inwestowanie w rolnictwo dla wzrostu gospodarczego
i bezpieczenstwa żywnosciowego. Kolejne, XIV, w styczniu 2010 r.
poswiecone bedzie technologiom informacyjnym i komunikacyjnym w Afryce
ś wyzwaniom i perspektywom
rozwoju. Na roczna kadencje przewodniczacego UA, na miejsce prez.
Tanzanii, wybrany został przywódca Libii, Col. Muammar
Kadafi. Zgromadzenie zaleciło Komisji UA aktywizacje regionalnych
organizacji ekonomicznych (RECs) i innych instytucji w procesie
realizacji uzgodnien II Szczytu Afryka ś UE z grudnia 2007 r. Komisja
ma przedstawiac Radzie regularna raporty o postepie w tych kwestiach.
Postanowiono, że III Swiatowy Festiwal Sztuki Negro (Negro Arts)
odbedzie sie w Senegalu w dniach 1-2.12.09 r. Czynione sa
przygotowania do powołania Afrykanskiego Banku Inwestycyjnego
(spotkanie ekspertów ma odbyc sie w Libii w maju br.). W
dniach 5-20.07.09 ma odbyc sie w Algierze II Festiwal Kultury
Afrykanskiej (Pan African Cultural Festival). Z kolei na lata 2010-2020
zadeklarowano Dekade Afrykanskiej Kobiety (African Womenśs Decade) ś
www.africa-union.org 5. Z Polski do Afryki: - W dzienniku
śRzeczpospolitaś z 17.01.09 znalezc można obszerny artykuł (Wizjoner w
sandałachż o uruchomionej z koncem 2008 r. w miejscowosci Madżi Moto
(Ognista Woda) w krainie Masajów w Kenii szkoły, zbudowanej
w ramach projektu polskiego programu pomocy rozwojowej. W budowe
zaangażowanych było kilkunastu młodych meżczyzn i kobiet z Polski, z
Fundacji Simba Friends, którzy w trudnych warunkach, ramie w
ramie z tubylcami pracowali przy tej ważnej dla lokalnej społecznosci
inwestycji oswiatowej. Zachecamy do tej pasjonujacej lektury.
www.rp.pl/artykul/249446.html Ogółem na 2008 r. w ramach
polskiego programu na (14) projekty w krajach afrykanskich przyznano
łaczna kwote ponad 4.5 ml złotych. - Polska firma Tricomp zaangażowana
została przy budowie siedziby resortu łacznosci w Jubie, Płd. Sudanie.
6. Pozdrowienia dla Instytutu przekazali m.in.:.
- Prof. Henryk Goik, Rektor Wyższej Szkoły Zarzadzania i Nauk
Społecznych w Tychach
- Inż. Stanisław Gebała, Budownictwo i Pszczelarstwo, BP 208 Butare,
Rwanda, stanige@yahoo.com
- Dr Marek Haliniak, Zastepca Dyrektora Krajowej Szkoły Administracji
Publicznej w Warszawie, m.haliniak@chello.pl
Styczen 2009 r.
1. W
Deklaracji Lizbonskiej II Szczytu UE - Afryka z grudnia 2007 r.
podkreslono, że śOd I Szczytu w Kairze w 2000 r. zaszło wiele zmian. W
Afryce bylismy swiadkami powstania Unii Afrykanskiej ś nowej platformy
rozwiazywania afrykanskich problemów, która stała
sie głosem kontynentu ś jak również jej ramienia
gospodarczego, NEPAD. Natomiast w Europie, UE powiekszyła liczbe swoich
członków i zakres działania, pogłebiajac proces integracji i
podejmujac nowe obowiazki na arenie swiatowej. W wymiarze globalnym,
lepiej rozumiemy nasza współzależnosc, jestesmy zdecydowani
współpracowac na arenie miedzynarodowej
w rozwiazywaniu podstawowych wyzwan politycznych naszych
czasów, takich jak problemy energetyki, zmian klimatu i
równouprawnienia kobiet.
W uznaniu naszych dażen oraz wszystkiego, co nas łaczyło i łaczy,
jestesmy zdecydowani budowac nowe, strategiczne partnerstwo polityczne
przyszłosci, wychodzac poza utarte role darczynców i
odbiorców, partnerstwo oparte na wspólnych
wartosciach i celach w dażeniu do pokoju i stabilnosci, demokracji i
praworzadnosci, postepu i rozwoju. Bedziemy rozwijac partnerstwo sobie
równych w oparciu o rzeczywiste zaangażowanie społeczenstw,
służace osiaganiu widocznych wyników w realizacji naszych
podstawowych zobowiazan, jakimi sa: osiagniecie Milenijnych
Celów Rozwoju, stworzenie solidnej architektury pokoju i
bezpieczenstwa w Afryce, zwiekszenie inwestycji, wzrostu i dobrobytu
przez integracje regionalna, scislejsze zwiazki gospodarcze, promowanie
praktyki dobrego rzadzenia i praw człowieka, na otwartej i
wielostronnej płaszczyznie.
Jestesmy zdecydowani wyposażyc nowe partnerstwo strategiczne w
konieczne srodki i narzedzia, które umożliwia wypełnienie
przyjetych dzisiaj Wspólnej strategii i Planu działania. W
tym celu stworzylismy kompleksowy i efektywny mechanizm dalszych
działan, pozwalajacy osiagnac wskazana cele i ocenic wyniki podczas III
Szczytu, który ma odbyc sie w 2010 r.ś
Również w Polsce podejmowane sa działania na rzecz
realizacji postanowien II Szczytu UE ś Afryka, w tym uaktualnienia
założen kompleksowej koncepcji współpracy Polski z Afryka,
uwzgledniajacej stosunki dwustronne oraz uwarunkowania wielostronne.
2. Wsród (4) głównych celów
Strategicznego Partnerstwa Afryka-UE, szczególna rola
przypada umocnieniu partnerstwa skupiajacego sie na ludziach, tzn.
upoważnieniu podmiotów niepublicznych (tj. sektor prywatny,
partnerzy społeczni i gospodarczy, w tym organizacje zwiazkowe oraz
społeczenstwo obywatelskie) i stworzeniu warunków
umożliwiajacych odgrywanie im aktywnej roli w procesie rozwoju, budowy
demokracji, zapobiegania konfliktom i w odbudowie po zakonczeniu
konfliktów. W Planie działania uzgodnionych zostało (8)
nastepujacych tematycznych partnerstw i priorytetów Afryki i
UE na rzecz: - pokoju i bezpieczenstwa; - demokratycznych
rzadów i praw człowieka; - handlu i integracji regionalnej;
- milenijnych celów rozwoju; 2 - energii; - zmian klimatu; -
migracji, mobilnosci i zatrudnienia; - nauki, społeczenstwa
informacyjnego i przestrzeni kosmicznej.
3. W listopadzie 2008 r. odbyły sie spotkania Wspólnych Grup
Eksperckich (JEG) wszystkich tych partnerstw i priorytetów.
Ustalono panstwa koordynatorów tych Grup, tak po stronie UE,
jak i UA. W spotkaniach wzieły udział m.in. zainteresowane panstwa
członkowskie. Uzgodniono potrzebe opracowania śmap drogowychś dla
poszczególnych tematów. Do połowy 2009 r. ma byc
dokonany półmetkowy przeglad realizacji Planu Działania na
lata 2008-10. Bliższe dane dot. pracy JEGs i realizacji
Wspólnej Strategii UE-Afryka można znalezc na stronie www.
News and resources on the EU-Africa Strategy. Zachecamy do
konsultowania tej strony. Interesujacy jest skład
poszczególnych grup tematycznych, w tym jakie uczestnicza w
nich kraje, tak ze strony UE, jak i UA.
4. Strategiczne Partnerstwo UE-Afryka przewiduje także
wspólne propagowanie i wspieranie skutecznych działan na
forum wielostronnym, w tym systemu Narodów Zjednoczonych.
Ważnym wydarzeniem w tym wzgledzie było odbyte w ramach Zgromadzenia
Ogólnego NZ 22.09.2008 r. Spotkanie Wysokiego Szczebla nt.
problemów rozwoju Afryki z udziałem wielu (29)
przywódców panstw afrykanskich. Sek. Gen. NZ
przygotował syntetyczny raport w przedmiotowej sprawie (A/63/130 z
15.07.08). Dokonuje on reasumpcji działan NZ na rzecz Afryki. Przyjeta
przez ZO Deklaracja (Rez. Nr. 63/1 z 22.09.08) angażuje ZO NZ na rzecz
rozwoju Afryki także na lata 2009 i 2010. Interesujaca relacje z
przebiegu spotkania (Africaśs partners must śwalk the talkś) zawiera
pazdziernikowy 2008 numer kwartalnika NZ śAfricaRenewalś
(www.un.org/ecosocdev/geninfo/afrec/vol22no3). Na spotkaniu wezwano
m.in. do umocnienia śglobalnego partnerstwa równychś przez,
m.in. sprawiedliwszy
i mniej dyskryminacyjny handel. Zobowiazano sie do poparcia
afrykanskich wysiłków na rzecz regionalnej integracji,
zapobiegania zmianom klimatu, zwalczania pandemii HIV/AIDS i innych
chorób. Podkreslono, że znalezienie rozwiazan dla tych
wyzwan jest ważne nie tylko dla Afryki. śProblemy rozwoju Afryki sa
problemami wszystkichś. Wg dyr. Afrykanskiego Banku Rozwoju, Donalda
Kaberuki, Afryka (Subsaharyjska) potrzebuje zewnetrznej pomocy rzedu
$72 md rocznie (w 2006 r. pomoc ta wyniosła $42 md), by osiagnac
Milenijne Cele Rozwoju. Wg niego jest to tylko śczastkaś w
porównaniu do $267 md wydawanych przez kraje
uprzemysłowione na subsydiowanie własnego rolnictwa. Z kolei,
Przewodniczacy KE Barroso zaproponował utworzenie funduszu w wys. Euro
1 md na rozwój produkcji żywnosci w krajach rozwijajacych
sie, przeznaczonego głównie na narzedzia rolnicze.
Społecznosc miedzynarodowa powinna pomóc śrolnikom Afryki w
produkcji żywnosci dla Afrykanczykówś.
Periodyk AfricaRenewal zawiera również inne interesujace
artykuły, a także zestaw opracowan NZ nt. Afryki w okresie 1996-2008.
Polecamy np. artykuł w tym samym numerze nt. energetyczne ś śPowering
up Africaśs economiesś.
5. W dniach 8-10.11.2008 r. w Bydgoszczy odbyła sie
ogólnopolska sesja formacyjna poswiecona działalnosci
organizacji AEFJN z siedziba w Brukseli (Africa-Europe Faith and
Justice Network ś odpowiednik polski: Siec Wiary i Sprawiedliwosci
Afryka-Europa). Uczestniczyli w niej przedstawiciele zgromadzen
zakonnych, członkowie organizacji działajacych na rzecz misji w Afryce
oraz osoby swieckie zainteresowane problemami afrykanskimi.
Głównym celem konferencji było założenie polskiej anteny
AEFJN. Wg AEFJN głównym problemem Afryki jest brak
sprawiedliwosci społecznej; korzenie tego stanu tkwia w decyzjach
ekonomicznych podejmowanych tak w poszczególnych krajach,
jak i na płaszczyznie miedzynarodowej. Obecnie jest 12 anten AEFJN
(Belgia, Hiszpania, Francja, Holandia, Irlandia, Niemcy, Malta, Polska,
Portugalia, Szwajcaria, Włochy, W. Brytania). Kontakt z AEFJN:
email:aefjn@aefjn.org, www.aefjn.org Nastepna sesja anteny AEFJN-Polska
ma odbyc sie w dniach 26-28.04.2009. Koordynatorem anteny jest o.
Zbigniew Szadura, szzibi@wp.pl
6. Kalendarz Instytutu:
- 20.01.09 (wtorek) ś Seminarium na Uniwersytecie łódzkim
poswiecone inauguracji prezydentury Baracka Obamy w USA, połaczone z
wysłuchaniem jego I oredzia śO stanie panstwaś;
- 31.01.09 (sobota) ś Uroczysta Inauguracja Instytutu Afrykanskiego w
siedzibie Instytutu Europejskiego w łodzi.
Wojciech A. Jasiński - ekonomista i dyplomata, ambasador RP w Nairobi (Kenia), akredytowany także w Rwandzie, Ugandzie, Burundi oraz na Madagaskarze, Mauritiusie i Seszelach. Przez całą swą karierę zawodową związany z pracą zagraniczną, zarówno w ramach polskiego MSZ, jak i różnych instytucji systemu ONZ. Na obecnym stanowisku od 2002. Insytut Afrykański - Kroniki ś Fundacja Studiów Afrykańskich ś Instytut Afrykański, www.ia.org.pl.
|
|